است، «١» و پيامبر صلى الله عليه و آله در حجةالوداع اعلام كرد: هيچ عربى را بر غير عرب برترى و فضيلتى نيست جز به تقوا و پرهيزكارى. «٢» و روز فتح مكّه فرمود: «اى مردم! خداوند كبر و نخوت جاهليت و فخر فروشى با پدران را از ميان شما برداشت آگاه باشيد كه شما از «آدم» هستيد و آدم از گل بود، همانا بهترين بندگان خدا بنده‌اى است كه از او پروا كند ... پس هر كس كردارش او را به جايى نرساند حسب و نسبش او را (به‌جايى) نمى‌رساند ...» «٣» ياران نزديك پيامبر صلى الله عليه و آله از ملّيت‌هاى گوناگون بودند: سلمان فارسى، بلال حبشى، ابوذر غفارى، حذيفة بن يمان و خليفه دوّم و تبعيض نژادى‌ در عصر خليفه دوّم برخلاف نصّ صريح قرآن و سنّت رسول اللَّه صلى الله عليه و آله، سياست تبعيض نژادى بنيان نهاده شد و در تدابير احكام، مقرّرات و مواضعى كه در شرايط و مناسبتها حالات مختلف داشت حقوق غير عرب پايمال گرديد و عرب بر عجم تفضيل و برترى يافت. و اعراب نيز برخى بر برخى ديگر برترى پيدا كردند. اين سياست پيامدهاى بسيار بدى در جهان اسلام به بار آورد كه يكى از آنها گرايش مسلمانان به دنيا و به‌وجود آمدن اختلاف طبقاتى در بين آنان مى‌باشد. ابن ابى الحديد مى‌نويسد: «عمر در پرداخت اموال به مسلمانان، قانون مساوات عصر پيامبر صلى الله عليه و آله را نقض كرد او سابقين در اسلام را بر مسلمانان ديگر؛ مهاجرين از قريش را بر غير قريش، مهاجرين را بر همه انصار و عرب را بر عجم و غير برده را بر بردگان ترجيح و برترى داد. «٤»