زمينههاى قيام امام حسين(ع)(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٦٩
تعليم فرمود، و من هم تمام آنها را به خاطر سپردم، و حتى يك حرف آن را نيز فراموش نكردم.» «١» و امام باقر عليه السلام از پدران بزرگوار خود چنين نقل مىكند:
رسول خدا صلى الله عليه و آله به حضرت على عليه السلام فرمود: «آنچه كه مىگويم بنويس» على عليه السلام پرسيد:
اى رسول خدا، از آن مىترسى كه فراموش كنم؟ فرمود: «فراموش نمىكنى و از اين جهت بر تو بيمى ندارم. من از خدا خواستهام كه اين علوم را در حافظهات حفظ نمايد و دچار فراموشىات ننمايد. بلكه براى شركايت [در امر امامت] بنويس.» «٢» آنچه از اين دو روايت و روايات مشابه استفاده مىشود اين است كه پيامبر صلى الله عليه و آله علوم و اطلاعات لازم در مورد مكتب اسلام را در اختيار على بن ابىطالب عليه السلام قرار داد. و او نيز آنها را مدوّن ساخت. و به فرزندان خود منتقل نمود.
كتاب على عليه السلام از احاديث چنين برمىآيد كه اهل بيت عليهم السلام داراى كتب متعدد بودهاند. يكى از آنها كه در احاديث مكرّر از آن ياد شده است كتاب «جامعه» يا كتاب على بن ابىطالب عليه السلام مىباشد.
در كتاب شريف كافى، روايتى در اين زمينه از ابوبصير نقل شده كه آن را ذكر مىكنيم:
ابو بصير مىگويد: خدمت امام جعفر صادق عليه السلام رسيدم و گفتم: فدايت شوم، سؤالى دارم؛ آيا اينجا كسى نيست كه سخنان مرا بشنود؟
امام عليه السلام پردهاى را كه بين آن اتاق و اتاق مجاور آويخته شده بود كنار زد و بررسى كرد و سپس به من فرمود: «اى ابو محمد! هر چه مىخواهى بپرس.» گفتم: فدايت شوم، شيعيان تو طى احاديثى مدعىاند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله بابى از علم به روى على عليه السلام گشوده است كه از آن هزار باب ديگر گشوده مىشود. [آيا چنين است؟]