خود را حفظ مى‌كنيد حاجت و نياز خود را طرح كنيد.
اسلام آنقدر به شرافت نفس آدمى اهمّيت داد كه مرگِ با عزّت را بهتر از ماندن با ذلّت دانست. «١» و آنچه را كه باعث ذلّت نفس است ممنوع كرد. مثلًا دروغ را حرام شمرد.
امام حسين عليه السلام فرمود: «الصِّدْقَ عِزُّ وَالْكِذْبُ عَجْزٌ». «٢» از آن جهت انسان بايد راستگو باشد كه راستى براى انسان عزّت است و دروغ گفتن عجز و ناتوانى! طمع را مذموم دانست چون موجب حقارت و خوارى انسان مى‌گردد. «٣» و انسان‌هايى كه شرافت خود را بالاتر از همه دنيا مى‌دانند مورد ستايش قرار داد. امام هفتم عليه السلام فرمود: «انّ اعْظَمَ النَّاسِ قَدْراً مَنْ لا يَرَى الدُّنيا لِنَفْسِهِ خَطَراً» «٤» ؛ از همه مردم باارزش‌تر و بلندمرتبه‌تر آن كسى است كه تمام دنيا را براى خود مقامى نداند.
و تنها خدا و بهشت جاودانه او را؛ بر ابر نفس دانست:
اثامِنُ بِالنَّفْسِ النَّفيسَةِ رَبَّها فَلَيْسَ لَها فِى الْخَلْقِ كُلُّهُمْ ثَمَنٌ «٥» و به تعبير امام هفتم عليه السلام «انّ ابْدانَكُمْ لَيْسَ لَها ثَمَنٌ الَّا الْجَنَّةِ، فَلا تَبيعُوها بِغَيْرِها» «٦» و انسان با شرافت را كسى دانست كه نه اسير شهوت مى‌شود و نه ذليل و عبد ديگران. «٧» در پايان اين نكته را متذكر مى‌شويم كه «كرامت نفس» مبنا و زيربناى اخلاق اسلامى مى‌باشد. يعنى ريشه ترك رذايل و كسب فضايل اخلاقى، معرفت و كرامت نفس است.
به‌همين جهت در منابع دينى مورد توجّه فراوانى مى‌باشد.