زمينههاى قيام امام حسين(ع)(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧١
ولايت و زعامت آن حضرت صلى الله عليه و آله امّت واحدى را با ايدئولوژى اسلام تشكيل دادند.
اينك به اختصار، اين تحوّلات سياسى، اجتماعى، اخلاقى و اقتصادى را كه در پرتو قرآن كريم بهوجود آمد مورد مطالعه و بررسى قرار مىدهيم.
حاكميت اولياء خدا حكومت در عصر جاهلى، بهمعناى استثمار و استعباد ديگران بود. اسلام آن را متحول كرد و وسيلهاى براى خدمت به مردم و ايجاد عدالت و امنيّت اجتماعى قرار داد.
انقلاب توحيدى اسلام، حاكميت غاصبانه اربابان ستمگر را نفى نمود. و شايستهترين بندگان خدا يعنى پيامبران و جانشينان آنان را براى اين امر خطير معرّفى كرد: «يا ايُّها الَّذينَ امَنُوا اطيعُوا اللَّهَ وَ اطيعُوا الرَّسُولَ وَ اولِى الْامْرِ مِنكُمْ» «١» اى كسانى كه ايمان آوردهايد! اطاعت كنيد خدا را، و اطاعت كنيد پيامبر خدا و اولوالامر [: اوصياى پيامبر] را. و حكومت و رهبرى را امانت الهى دانست و فرمود:
«انَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ انْ تُؤَدُّو الْاماناتِ الى اهلِها وَ اذا حَكَمْتُمْ بَينَ النَّاسِ انْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ» «٢» خداوند به شما فرمان مىدهد كه امانتها [حكومتها] را به صاحبانش بدهيد؛ و هنگامى كه ميان مردم داورى مىكنيد، به عدالت داورى كنيد.
على عليه السلام تربيت شده مكتب وحى و رسالت درباره حكومت فرمود: «مبادا گمان كنى حكومتى كه به تو سپرده شده است يك شكار است كه به چنگ افتاده است؛ خير! امانتى است كه بر گردنت گذاشته شده است». «٣» و درباره رابطه متقابل مردم و رهبرى فرمود: