زمينههاى قيام امام حسين(ع)(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥٨
و كَذلِكَ ما ارْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ فى قَرْيَةٍ مِنْ نَذيرٍ الَّا قالَ مُتْرَفُوها انَّا وَجَدْنا اباءَنا عَلى امَّةٍ وَ انَّا عَلى اثارِهِمْ مُقْتَدُون. «١» قرآن كريم نظام طبقاتى مردم عصر جاهلى، هيچ شرطى را در جهت توليد و كسب و مصرف اموال، قبول نمىكردند. لذا از هر راهى كسب ثروت مىكردند و به نحو دلخواه نيز مصرف مىنمودند. نتيجه اين بىبند و بارى در كسب درآمد اين بود كه طبقات حاكم و مقتدر روز به روز بر ثروت و قدرتشان افزوده مىشد و طبقات پايين جامعه ضعيفتر مىشدند.
مردم حجاز قبل از اسلام به دو طبقه توانگران و خوشگذران (ملأ) و نيز محرومانِ گرفتار، تقسيم مىشدند. رؤساى قبايل و اعوان و انصار آنها جزو اشراف، و از وضعيت نسبتاً خوبى برخوردار بودند، امّا توده مردم از طبقات پايين اجتماعى محسوب مىشدند و با بدبختىهاى فراوان زندگى خود را سپرى مىكردند.
عمر فروخ مىنويسد: مردم جزيرة العرب قبل از بعثت به دو گروه غنى و فقير