زمينههاى قيام امام حسين(ع)(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥٤
انَّ اللَّهَ سُبْحانَهُ بَعَثَ مُحَمَّداً صلى الله عليه و آله وَ لَيْسَ احَدٌ مِنَالْعَرَبِ يَقْرَأُ كِتاباً، وَ لا يَدَّعى نُبُوَّةً.
زمينههاى قيام امام حسين(ع)(ج١) ٦٧ آزادانديشى بهجاى تقليد اعتقادى ص : ٦٦ «١» على عليهالسلام جهل و خرافهگرايى ترديدى نيست كه عرب قبل از بعثت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بهره چندانى از علم و دانش نداشت و با تعليمات انبياء سلف نيز فاصله زيادى پيدا كرده بود. بههمين جهت براى جهان هستى و اشياء اطراف خويش، تفسير صحيح پيدا نمىكرد و به ساختن الگوهاى تخيّلى اقدام مىنمود. و با ظنّ و وهم درصدد توجيه جهان هستى برمىآمد. قرآن كريم مىفرمايد:
«يَضَعُ عَنْهُمْ اصْرَهُمْ وَالْاغْلالَ الَّتى كانَتْ عَلَيْهمْ» «٢» [پيامبر اسلام] با بيان احكام آنها را از غُل و زنجيرهايى كه بر آنها بود رها مىسازد.
بدون شك مراد از غل و زنجير در آيه شريفه، غل و زنجير مادّى نيست، بلكه غرض اوهام و خرافاتى بوده، كه به پاى عقل و فكر افراد بسته بوده است و از افتخارات پيامبر