برخورد شديدى كرد كه ديگران راه به حساب خودشان بردند.
امام عليه السلام در اين باره مى‌فرمايد:
«عقيل برادرم را ديدم كه به شدّت فقير شده بود و از من مى‌خواست كه يك من از گندم‌هاى شما را به او ببخشم. كودكانش را ديدم كه از گرسنگى موهايشان ژوليده و رنگشان بر اثر فقر دگرگون گشته، گويا صورتشان با نيل رنگ شده بود.
عقيل باز هم اصرار كرد، به او گوش فرا دادم خيال كرد من دينم را به او مى‌فروشم و به دلخواه او قدم برمى‌دارم و از راه و رسم خويش دست مى‌كشم. آهنى را در آتش گداختم سپس آن را به بدنش نزديك ساختم تا با حرارت آن عبرت گيرد ناله‌اى سر داد و نزديك بود از حرارت آن بسوزد. گفتم هان اى عقيل از آهن تفتيده‌اى كه انسانى آن را به‌صورت بازيچه سرخ كرده است ناله مى‌كنى امّا مرا به‌سوى آتش مى‌كشانى كه خداوند جبّار با شعله خشم و غضبش آن را افروخته است.» «١» براى نابودى تعصّب قومى و نژادى و برقرارى مساوات اسلامى با تمام وجود قيام نمود و در نامه‌اى كه به يكى از فرماندهان متخلّف نوشت چنين يادآور شد:
«به خدا سوگند اگر حسن و حسين اين كار را كرده بودند هيچ پشتيبانى و هواخواهى از ناحيه من دريافت نمى‌كردند. و در اراده من اثر نمى‌گذاشتند تا آنگاه كه حق را از آنان بستانم، و ستم‌هاى ناروايى را كه انجام داده‌اند دور سازم.» «٢» على بن ابى‌طالب عليه السلام با برقرارى عدالت اجتماعى سنّت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله را احياء نمود و احكام الهى را به اجرا درآورد و مساوات اسلامى را تحقق بخشيد.
٣- اصلاحات مالى‌ حضرت امير عليه السلام سياست‌هاى مالى خويش را در دو زمينه انجام داد.
الف- مصادره ثروت‌هاى حرام: چون در دوره عثمان، زمين‌هاى كشاورزى متعلق به‌