زمينههاى قيام امام حسين(ع)(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٠
وَ انْتُمْ مَعْشَرَ الْعَرَبِ عَلى شَرِّ دينٍ وَ فى شَرّ دارٍ ... الْاصْنامُ فيكُمْ مَنْصُوبةٌ وَالاثامُ بِكُمْ مَعْصُوبَةٌ. «١» امام على عليه السلام بتپرستى اكثر مردم حجازِ پيش از اسلام، بتپرست بودند. و به خداى يكتا و روز رستاخيز ايمان نداشتند. پيامبر اسلام در نهضت الهى خود قبل از جهاد سياسى، اقتصادى و نظامى، به جهاد تربيتى- اعتقادى و اخلاقى- اقدام نمود، سورههاى مكى، پابهپاى نهضت اعتقادى و فعاليتهاى تربيتى فرود مىآمد و پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله براى تَكوين ملّتى يكتاپرست تلاش بىوقفه مىنمود. آن حضرت دوران سيزده ساله اول رسالت خويش را عمدتاً براى حل مشكل اعتقادى و تربيتى مردم بتپرست صرف نمود، زيرا بدون اعتقاد به مبدأ و معاد، مسؤوليتپذيرى و پاىبندى به ارزشهاى دينى غير ممكن بود.
اينكه بخش اعظم سُوَر مكّى مربوط به مسأله مبدأ و معاد مىباشد و پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نيز سيزده سال براى حل اين مشكل كوشش كرده است، دليل راسخ بودن شرك و