زمينههاى قيام امام حسين(ع)(ج1)
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص

زمينههاى قيام امام حسين(ع)(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٩٥

على‌ زمينه‌هاى قيام امام حسين(ع)(ج‌١) ٣٠٦ جمع‌آورى قرآن كريم ص : ٣٠٦ عليه السلام كسى بود كه در توطئه دارالندوة و جنگ احُد جان خود را سپر بلاى پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله نمود. و خداوند متعال از ايثار و گذشت او تجليل فرمود. «١» على عليه السلام، جان رسول‌الله صلى الله عليه و آله بود نه فقط به‌خاطر اين كه در جريان مباهله خداى متعال او را جان پيامبر صلى الله عليه و آله خواند. «٢» بلكه از آن جهت كه على عليه السلام گفت:
«نور وحى و رسالت را مى‌ديدم و نسيم نبوّت را استشمام مى‌كردم، و هنگام نزول وحى ناله شيطان را مى‌شنيدم به حضرت صلى الله عليه و آله عرض كردم اين ناله چيست؟ حضرت فرمود ناله شيطان است كه مأيوس مى‌شود از اينكه اطاعت شود. يا على تو مى‌شنوى آنچه من مى‌شنوم و مى‌بينى آنچه من مى‌بينم الّا اين كه تو پيامبر نيستى بلكه وزير پيامبرى.» «٣» اين مطلب وقتى ضميمه شود به آيه شريفه «نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْامينُ عَلى‌ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرينِ» «٤» نتيجه اين مى‌شود كه على عليه السلام چون جان پيامبر صلى الله عليه و آله بوده و اصالتاً يك نور بوده‌اند دريافت‌هاى قلبى پيامبر صلى الله عليه و آله را متوجّه مى‌شده است.
بعد از پيامبر صلى الله عليه و آله، على عليه السلام عالم‌ترين و آگاهترين فرد روى زمين بوده است. و اين حقيقتى است كه اكثريّت قريب به اتّفاق محقّقان و مورّخان به آن تصريح كرده‌اند. «٥» به‌همين دليل پيامبر صلى الله عليه و آله او را بعنوان مبلّغ و مبيّن اسلام و قرآن معرّفى فرمود.
يقيناً بررسى زندگى پر بركت على بن ابى‌طالب عليه السلام و نقش حضرتش در حفظ و احياى اسلام فراتر از آن است كه بتوانيم از عهده آن برآييم. امّا از باب اينكه «ما لا يُدْرَكْ كُلُّهُ لا يُتْرَكْ كُلِّهِ» و «آب دريا را اگر نتوان كشيد هم به قدر تشنگى بايد چشيد» شمّه‌اى از بركات وجودى آن حضرت عليه السلام در مبارزه با انحرافات و حفظ اسلام، را تيمناً و تبرّكاً نقل مى‌كنيم.
محقّقين بزرگوار، زندگى سياسى و اجتماعى على عليه السلام را به سه دوره تقسيم نموده‌اند.
الف- عصر رسالت‌ ب- عصر خلافت خلفاء سه‌گانه‌ ج- دوران حاكميت‌ بخش نخست از زندگى حضرت عليه السلام را به جهت ضيق مجال و محوريت رسول خدا صلى الله عليه و آله در آن دوره مطرح نمى‌كنيم و صرفاً درباره بخش‌هاى دوّم و سوّم كه على عليه السلام مسؤوليت مستقيم حفظ و حراست دين اسلام را به‌عهده داشته، مطالبى را متذكّر مى‌شويم.