مى‌خوانده است؟» نتيجه اين سياست معاويه بوده است.
سبّ جانشين پيامبر صلى الله عليه و آله «١» معاويه در ادامه سياست مهجور كردن على عليه السلام و فرزندانش، برخلاف سنت رسول الله صلى الله عليه و آله، سبّ على عليه السلام، همسر فاطمه زهرا عليها السلام و خليفه رسول خدا صلى الله عليه و آله را روا شمرد! معاويه ابتدا خودش سبّ و بدگويى به على عليه السلام را آغاز نمود و سپس ائمه جمعه و جماعات و مردم را به اين كار وادار نمود.
طبرى مى‌نويسد: «معاويه بعد از طواف، همراه سعد بن ابى وقّاص به دارالنّدوة رفتند. او وقتى روى تخت خود جلوس نمود على عليه السلام را سبّ كرد. سعد گفت چگونه او را سبّ مى‌كنى كه اگر يك خصلت از خصلت‌هاى على را من داشتم برايم بهتر بود از اينكه تمام عالم متعلّق به من باشد!» «٢» مؤلّف اسرار آل محمد صلى الله عليه و آله مى‌نويسد: «معاويه به كارگزاران خود نوشت: آگاه باشيد امان و ذمّه‌ام را برداشتم از كسى كه حديثى در مناقب و فضايل على عليه السلام و اهل بيتش نقل كند. و خطبا و گويندگان هم در هر مجتمع و مكانى بر فراز منبرها به لعن على بن ابى‌طالب عليه السلام و برائت و دورى از وى و تخطئه كردن اهل بيتش و لعن آنها (با افترائهايى كه در آنان نبود) مى‌پرداختند.» «٣» مغيرة بن شعبه وقتى حكومت كوفه را به‌عهده گرفت بر فراز منبر على عليه السلام و شيعيان آن حضرت عليه السلام را لعن كرد كه مورد اعتراض زيد بن ارقم واقع شد. زيد به او گفت مگر پيامبر صلى الله عليه و آله از سبّ اموات منع نفرمود؟ به چه دليل على را سبّ مى‌كنى و حال اينكه او از دنيا رفته است. و صعصعة بن صوحان نيز بر او پرخاش نمود. «٤»