فصل ششم: خلفا و بدعت‌ها امَّا اهْلُ الْبِدْعَةِ: الُمخالِفُونَ لِامْرِ اللَّهِ، وَ لِكِتابِهِ وَ رَسُولِهِ، الْعامِلُونَ بِرَأْيِهِم وَ اهْوائِهِمْ. «١» امام على عليه السلام‌ مقدّمه‌ اوّلين بدعتى كه بعد از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله رخ داد، مخالفت با سنّت آن حضرت صلى الله عليه و آله در مورد خلافت على عليه السلام بود. و با قرار گرفتن خلافت در دست سياستمداران دنيا طلب احكام دينى يكى پس از ديگرى جاى خود را به بدعت‌ها و پديده‌هاى جديد داد. و جامعه اسلامى هر چه از عصر رسالت فاصله پيدا كرد، بدعت‌ها گسترده‌تر و عميق‌تر شد. و با حاكميت اموى‌ها تخلّف از كتاب و سنّت موارد بسيارى يافت. آنها با بدعت‌هاى خود اسلام را وارونه، و نفهمى‌هاى خود را به جاى اسلام معرّفى كردند. امام حسين عليه السلام درباره آنها فرمود:
«انَّ هؤُلاءِ قَدْ لَزِمُوا طاعَةَ الشَّيْطانِ، وَ تَرَكُوا طاعَةَ الرَّحْمنِ، وَ اظْهَرُوا الْفَسادَ، وَ