و نيز فرمود: بار خدايا خلفاى مرا مورد مرحمت خويش قرار بده (و اين جمله را سه بار تكرار فرمودند) عرضه داشتند: يا رسول اللّه خلفاى شما كيانند؟ فرمود: آن كسانى كه بعد از من مى‌آيند و احاديث و سنّت مرا نقل و بازگو مى‌كنند.» «١» و در بيانى قاطع و رسا درباره حفظ سنّت خويش فرمود:
«مَنْ حَفِظَ عَلى‌ امَّتى‌ ارْبَعينَ حَديثاً بَعَثَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ فى‌ زُمْرَةِ الْفُقَهاءِ وَالْعُلَماءِ» «٢» هر كس چهل حديث به امّت من ياد بدهد- يا براى آنها نگاه دارد- خداوند در روز قيامت او را در شمار علماء و فقيهان درآورد.
مضمون اين حديث شريف از احاديث متواتره مى‌باشد كه مورد توجّه علماء و محدثين قرار گرفته؛ و بدان عمل كرده‌اند.
اصحاب نيز در اطاعت از دستور رسول خدا صلى الله عليه و آله احاديث زيادى از حضرتش ضبط نموده؛ و ديگران را نيز به اين امر ترغيب كرده‌اند. طبق گزارش مورّخين حتى ابوبكر نيز در ايّام خلافتش دستور داد پانصد حديث از پيامبر صلى الله عليه و آله را جمع‌آورى كردند. امّا در هنگام وفاتش پشيمان شد و دستور داد آنها را محو نمايند. «٣» امير مؤمنان عليه السلام كه همواره با پيامبر صلى الله عليه و آله بود چنان اهتمامى به نشر و نقل احاديث پيامبر صلى الله عليه و آله داشت كه موجب شد از حضرت بپرسند چگونه بيش از ديگران به سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله آگاهى دارد. ايشان در جواب فرمود: «كُنْتُ اذا سَأَلْتُهُ انْبَأَنى‌ وَ اذا سَكتُّ ابتَدَانى‌» «٤» وقتى سؤال مى‌كردم آگاهم مى‌ساخت و هر گاه ساكت مى‌شدم او (رسول خدا صلى الله عليه و آله)