شده است. قرآن كريم گر چه رؤوس مطالب و حقايق دينى را دارا مى‌باشد، امّا هرگز به تنهايى گويا و وافى به تمام مسائل آن نيست. بدون سنّت رسول خدا صلى الله عليه و آله حتّى كيفيّت قرائت نماز و مناسك حجّ و احكام روزه نيز مبهم خواهد بود.
بنابراين تبيين و تفسير قرآن كريم در سنّت نهفته است و لذا كسانى كه از سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت آن‌حضرت عليه السلام دست كشيدند. در كليه حقايق دينى گرفتار كج فهمى، اختلاف و تشتّت شدند. و فهم صحيح شريعت بى‌ترديد به حفظ سنّت رسول خدا صلى الله عليه و آله بستگى تامّ دارد. به همين جهت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله توصيه‌هاى فراوانى به حفظ احاديث و سيره خود نموده‌اند. كه برخى از آنها را متذكّر مى‌شويم:
«نَضَّرَ اللَّهَ عَبْداً سَمِعً مَقالَتى‌ فَوَعاها وَ بَلَّغها مَنْ لَمْ يَسمَعْها، فَرُبَّ حامِلِ فِقْهٍ غَيْرُ فَقيهٍ، وَ رُبَّ حامِلِ فِقْهٍ الى‌ مَنْ هُوَ افْقَهُ مِنْه» «١» خداوند خرّم و شادمان بدارد آن بنده را كه گفتار مرا بشنود، و آن را به دل پذيرا شده و درك و حفظ كند سپس به آنان كه نشنيده‌اند تبليغ كند. چه‌بسا كسى علم و دانش را حمل كند، اما آن را نيابد، و چه‌بسا حامل دانش، آن را به فهيم‌تر از خود مى‌رساند.
همچنين فرمود:
«مَنْ ادَّى الى‌ امَّتى‌ حَديثاً تُقامُ بِه‌ سُنَّةٌ اوْ تَثْلِمُ بِه‌ بِدْعَةٌ فَلَهُ الْجَنَّة» «٢» كسى‌كه حامل حديثى به‌سوى امّت من باشد، و بدين وسيله سنّتى بر پا گردد، و يا بدعتى نابود شود، بهشت، پاداش او خواهد بود.
«مَنْ تَعَلَّمَ حَديثَيْنِ اثْنَيْن يَنْفَعُ بِهِما نَفْسَهُ اوْ يَعْلَمُها غَيْرَهُ فَيَنْتَفِعُ بِهِما كانَ خَيْراً مِنْ عِبادِهِ سِتّينَ سَنَةً» «٣» كسى‌كه دو حديث بياموزد كه خود از آنها سود برد يا آنها را به ديگرى تعليم كند، و او از آنها بهره گيرد، برايش از عبادت شصت سال بهتر است.