شبهات و تأويلات ناروا مى‌جنگيم.» «١» به‌عبارت ديگر، مبناى فرهنگى و فكرى تخلّف‌هاى خلفاى بنى‌اميّه و بنى‌عبّاس از همين طريق فراهم آمد، و با توجيهات غلط مبانى اسلامى بود كه فساد، جامعه اسلامى را فرا گرفت و حقّ و باطل مخلوط شد و معاوية بن ابى‌سفيان به‌عنوان اميرالمؤمنين معرّفى گرديد و فرزند هوس‌باز او بر جايگاه رسول خدا صلى الله عليه و آله تكيه زد و جامعه اسلامى را آنچنان به انحطاط كشيدند كه قرآن كريم و سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله در آستانه نابودى قرار گرفت.
چنانكه امام حسين عليه السلام فرمود:
«من شما را به كتاب خدا و سنّت پيامبرش فرامى‌خوانم. زيرا سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله از بين رفته و بدعت زنده شده است.» «٢» در اينجا به لحاظ اهمّيت مسأله منع كتابت و نشر احاديث نبوى و آثار سوء آن در روند تحوّلات فرهنگى جهان اسلام آن را به اختصار مورد بحث قرار مى‌دهيم.
نشر حديث از ديدگاه پيامبر صلى الله عليه و آله‌ رسول خدا صلى الله عليه و آله از جهت عقل، كمال، حكمت، وقار، جلال و ... برترين شخصيت عالم انسانيت است و در گفتار و كردار او كوچك‌ترين خللى وجود ندارد ولذا از طرف خداى متعال به‌عنوان الگو و اسوه حسنه معرّفى؛ و تبعيّتش واجب شمرده شده است. «٣» و همانطور كه جبرئيل قرآن كريم را به او تعليم مى‌داد، سنّت را نيز به حضرتش مى‌آموخت. «٤» به همين جهت حفظ سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله همانند قرآن لازم و ضرورى است.
اساساً مسائل اعتقادى، اخلاقى و احكام اسلام در دو مجموعه كتاب و سنّت بيان‌