خلاصه درس‌ اگر دوستى يا دشمنى با ديگران براى خدا و اجر اخروى باشد، «حبّ فى اللّه» و «بغض فى اللّه» است و دوستى‌ها و دشمنى‌هاى شخصى كه با انگيزه فوق نباشد، در راه خدا محسوب نمى‌شود.
مؤمن هيچ گاه با دشمن خدا دوست نمى‌شود و با دوستان خدا نيز دشمنى نمى‌ورزد و كمال ايمان را در محبت و دشمنى براى خدا مى‌داند. دوست داشتن رسول خدا صلى الله عليه و آله و معصومين عليهم السلام، مؤمنان و صالحان، «حب فى اللّه» است؛ چنان كه دشمنى با كافران و مشركان، يهود و مسيحيان، منافقان و گناهكاران، «بغض فى اللّه» است.
دوستى كنندگان براى خدا، در روز قيامت از مقامى بس والا برخوردارند به گونه‌اى كه در سايه رحمت الهى قرار مى‌گيرند.
پرسش‌ اخلاق نظامى (ج‌١) ٤٨ ج - غيرت ملى ص : ٤٧ ١- «حب فى اللّه» و «بغض فى اللّه» چيست؟
٢- نظر حضرت صادق عليه السلام درباره تكميل ايمان چيست؟
٣- با چه كسانى براى خشنودى خدا بايد دوستى كرد؟
٤- براى خدا با چه گروه هايى بايد دشمن بود؟
٥- رسول خدا صلى الله عليه و آله درباره دوستى كنندگان در راه خدا چه فرموده است؟