پاكى دامان خويش، بايستى نخست، از نگاه آلوده بپرهيزند؛ چرا كه «هر چه ديده بيند دل كند ياد»:
«قُلْ لِلْمُؤْمِنينَ يَغُضُّوا مِنْ ابْصارهِمْ وَ يَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذلِكَ ازْكى‌ لَهُمْ ... وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ يَغْضُضْنَ مِنْ ابْصارِهِنَّ وَ يَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَ لا يُبْدينَ زينَتَهُنَّ ...» «١» به مؤمنان بگو چشم‌هاى خود را [از نامحرم‌] فرو گيرند و دامان خود را حفظ كنند و اين براى آنان پاكيزه‌تر است ... به زنان مؤمن نيز بگو چشمان خود را [از نگاه هوس آلود] فرو گيرند و دامان خويش را حفظ كنند و زينت خود را آشكار نسازند.
رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله در ترسيم خطر نگاه آلوده مى‌فرمايد:
«النَّظْرَةُ سَهْمٌ مَسْمُومٌ مِنْ سِهامِ ابْليسَ فَمَنْ تَرَكَها خَوْفًا مِنَ اللَّهِ اعْطاهُ اللَّهُ ايمانًا يَجِدُ حَلاوَتَهُ فى‌ قَلْبِهِ» «٢» نگاه آلود اخلاق نظامى (ج‌١) ١٥٧ منابع و مآخذ ه، تيرى زهرآگين از تيرهاى شيطان است و هر كس از بيم خدا گرد آن نگردد، خداوند ايمانى به او عطا كند كه شيرينى‌اش را در دل خويش احساس كند.
٣- ازدواج‌ چنان كه ياد شد، غريزه جنسى، مانند ديگر غرايز انسانى، وديعه‌اى الهى است كه وجود آن براى بشر ضرورى است و بايد تعديل و از راه صحيح اشباع گردد و از نظر اسلام، تنها راه اشباع غريزه جنسى، ازدواج است كه نزد همه اقوام و ملل جهان، امرى مقدّس، شمرده مى‌شود و اسلام نيز آن را ارجمندترين بنيان خوانده و فرموده است:
«ما بُنِىَ فِى الْاسلامِ بِناءٌ احَبُّ الَى اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ اعَزُّ مِنَ التَّزْويجِ» «٣» در اسلام بنيانى تأسيس نشده كه نزد خداوندِ بزرگ از ازدواج محبوب‌تر و عزيزتر باشد.