احکام مسافران خارج از کشور
(١)
مقدمه
٥ ص
(٢)
طهارت و نجاست کفار
٩ ص
(٣)
حیوان ذبح شده توسط کافر
١٠ ص
(٤)
غذا خوردن با کافر
١٢ ص
(٥)
استفاده کردن از وسائل کافر
١٢ ص
(٦)
چند استفتا درباره معاشرت با کفار
١٢ ص
(٧)
خوردنیها و آشامیدنیها در کشورهای غیر اسلامی
١٣ ص
(٨)
استفاده کردن از نان
١٤ ص
(٩)
استفاده کردن از شیرینی
١٥ ص
(١٠)
استفاده کردن از نوشابه
١٥ ص
(١١)
استفاده کردن از گوشت
١٧ ص
(١٢)
استفاده کردن از لبنیات
١٧ ص
(١٣)
استفاده کردن از روغن
١٨ ص
(١٤)
استفاده کردن از مواد غذایی دیگر
١٨ ص
(١٥)
خوردنیهای حلال و حرام
١٩ ص
(١٦)
غذاهای دریایی
١٩ ص
(١٧)
حیوانات زمینی
٢٠ ص
(١٨)
پرندگان
٢٠ ص
(١٩)
علائم تشخیص پرندگان حلال گوشت
٢١ ص
(٢٠)
خوردنیهای حرام غیر حیوانی
٢١ ص
(٢١)
نوشیدنیهای حرام
٢٢ ص
(٢٢)
چیزهایی از حیران حلال گوشت ذبح شده یا نحر شده که حرام است
٢٢ ص
(٢٣)
سلام کردن به کافر
٢٤ ص
(٢٤)
داد و ستد با کافر
٢٥ ص
(٢٥)
مقررات احوال شخصی کافر
٢٦ ص
(٢٦)
دوستی ای که بریده شد
٢٦ ص
(٢٧)
نگاه کردن به زنان کفار
٢٨ ص
(٢٨)
ازدواج با کفار
٢٩ ص
(٢٩)
شرکت در مراسم مذهبی کفار
٢٩ ص
(٣٠)
تشبه به کفار
٣١ ص
(٣١)
استفاده کردن از آرم کفر
٣٢ ص
(٣٢)
پوشیدنیهای کفار
٣٢ ص
(٣٣)
عطریات و داروها
٣٣ ص
(٣٤)
استماع موسیقیهای غیر مجاز
٣٥ ص
(٣٥)
فرق بين سماع و استماع
٣٥ ص
(٣٦)
حفظ اسرار مسلمانان از کفار
٣٧ ص
(٣٧)
امر به معروف و نهی از منکر
٣٩ ص
(٣٨)
سقوط جامعه اسلامی
٤١ ص
(٣٩)
روش امر به معروف و نهی از منکر
٤٢ ص
(٤٠)
شرایط امر به معروف و نهی از منکر
٤٤ ص
(٤١)
چند استغنا درباره شرط دوم
٤٥ ص
(٤٢)
توضیحی در مورد شرط چهارم
٤٦ ص
(٤٣)
مراتب امر به معروف و نهی از منکر
٤٧ ص
(٤٤)
امر به معروف و نهی از منکر در کشورهای غیر اسلامی
٤٩ ص
(٤٥)
اوقات نماز
٥٠ ص
(٤٦)
وقت نماز صبح
٥٠ ص
(٤٧)
تشخیص ظهر شرعی
٥١ ص
(٤٨)
وقت نماز ظهر و عصر
٥٢ ص
(٤٩)
تشخيص وقت مغرب
٥٢ ص
(٥٠)
وقت نماز مغرب و عشا
٥٣ ص
(٥١)
احکام قبله
٥٤ ص
(٥٢)
راه شناخت قبله
٥٤ ص
(٥٣)
منابع و مآخذ
٥٦ ص

احکام مسافران خارج از کشور - پژوهشکده تحقیقات اسلامی - الصفحة ٤٩ - امر به معروف و نهی از منکر در کشورهای غیر اسلامی

اگر جلوگيرى از منكرات و اقامه واجبات موقوف باشد برجرح و قتل، جايز نيست مگر به اذن مجتهد جامع الشرايط با حصول شرايط آن. [١]

امر به معروف و نهى از منكر در كشورهاى غيراسلامى‌

دركشورى كه بيشتر مردم آن مسلمان نيستند، در برخورد با شخصى كه مرتكب خلاف شرع شده، اگر بدانيم كه اين شخص مسلمان و شيعه است، با توجه به شرايط ومراتب امر به معروف ونهى ازمنكر، بايد برخورد كرد، بخصوص كه تخلّف از دستورات اسلام ميان كفار، موجب وهن اسلام در ذهن آنان مى‌شود.

اگر در چنين كشورى بدانيم شخص خلافكار مسلمان است، ولى از برادران اهل سنت است، بايد او را با توجه به مذهبش امر به معروف و نهى ازمنكر كرد.

اگر درچنين كشورى شخصى كه مرتكب خلاف شده كافر باشد، امر به معروف و نهى ازمنكر وى واجب نيست گرچه دعوت او به اسلام، با توجه به جوانب كار اشكال ندارد.


[١] - توضيح المسايل، مسأله ٢٨٢٤