«لَقَدْ ارْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ وَانْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَالْميزانَ ...» «١» بيقين پيامبران خود را با دلايل روشن فرستاديم و كتاب و ميزان همراهشان فرو فرستاديم بحث مبانى اسلام از موضوع اين گفتار بيرون است. دوّمين عامل گسترش مكتب- كه در سالهاى اوليه ظهور اسلام در وجود مبارك رسول گرامى اسلام تجلى يافت- مضمون اين نوشته است.
برگزيدگان خدا پيامبران، برگزيدگان خدايند. اين حقيقت را قرآن كريم درچند مورد بيان كرده است:
«انَّ اللَّهَ اصْطَفى ادَمَ وَ نُوحاً وَالَ ابْراهيمَ وَ الَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمينَ» «٢» بى گمان خدا آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر جهانيان برگزيد.
پيامبران نيز به مقتضاى اين گزينش خداوند عمل كردند و در راستاى ابلاغ رسالت الهى، كوشش فراوان كرده، رنج بى شمار بردند.
رسول گرامى اسلام آخرين پيامبرى بود كه خدا او را برگزيد و به رسالت فرستاد، آن حضرت براى به ثمر رساندن نهال اسلام و سايه گستردن بر سرزمين عارى از معنويت شبه جزيرة العرب و برافراشتن پرچم توحيد بر جهان متفرق و مشرك، سختى فراوان كشيد وتا نوزاد اسلام، جوانى برومند شد، برگاهواره آن شبها تا صبح به عبادت خداوند مشغول بود و هرگز آسوده نخوابيد و آرام نگرفت. رسول خدا (ص) از دو جنبه در گسترش اسلام نقش داشت. يكى جنبه شخصيت ممتاز فردى و اخلاقى آن بزرگوار است و ديگر موقعيت ويژه اجتماعى ايشان است.