بايد جدّى گرفت و شما برادرها كه فرمانده هستيد، نسبت به زيردستتان آن‌گونه برخورد كنيد كه اميرالمؤمنين عليه السلام برخورد مى‌كرد. حضرتش مَرد شاعر مخلص خودش را كه جبهه معاويه از او مى‌خواستند به طرف آنها برود و او نمى‌رفت- به خاطر گناهى كه كرده بود- خواباند شلّاق زد ...
نبايستى بگويند چون فلانى آدم خوبى است، اين كار بد او بدون مجازات بماند. اگر اينطور شد، بنيه سپاه را قوى مى‌كند. و الّا اگر اين چنين برخوردهايى نشود، درون سپاه خودش را مى‌خورد. «١» حذف رقابتهاى منفى‌ ... فرماندهان بايد در همه رفتارهاى شايسته، سرمشق ديگران باشند و نظاميگرى و پرهيزكارى و ضابطه‌گرايى را در عمل به ديگران بياموزند.
رقابت‌هاى منفى ميان افراد و بخش‌هاى گوناگون و ميدان دادن به شايعه‌ها و سوءظن‌ها، بيمارى خطرناكى است كه بايد هرگز به كالبد جوان و نيرومند سپاه، راه نيابد و فضاى معطرى را كه هدفهاى الهى و انگيزه جهاد پديد مى‌آورد، آلوده نسازد. «٢» حضور دائمى‌ تذكر مشفقانه اين جانب به شما عزيزان- كه مى‌دانم شما خود به همه دلِ آگاه، آن را درمى‌يابيد- آن است كه تا حركت در خط اسلام ناب محمّدى صلى الله عليه و آله هست، دشمن كمين گرفته و دست كين گشاده نيز هست و