يك عنصرى از رهبرى است ... تا شما رهبر نباشيد، تا ايمان و باورِ شما در دل آن افراد تحت فرماندهى نباشد نمى‌توانيد فرماندهىِ درست بكنيد.
فرماندهى، يك چيز مكانيكى زورى نيست. يك مقدارى بايد از درون آن، احترام و اعتقاد بجوشد و او همان رهبرى است. بايد بتوانيد رهبرش باشيد، بتوانيد پيشنمازش باشيد و مسأله به او بگوييد. بايد قرآن را بهتر از او بخوانيد. مسائل را بهتر از او بدانيد تا رهبر او باشيد. مگر مى‌شود قرآن او بهتر از شماست، مسائل را بهتر از شما مى‌داند و ... آن وقت شما فرمانده او باشيد؟ ... وقتى كه اينها در شما جمع شد، بعد قرص و محكم بگوييد آقا وقتى گفتم ... اين سطل را زير خمپاره دشمن ببريد آب كنيد، بايد بروى آب كنى و بُدُو برگردى و اگر در وسط راه خسته شدى و گذاشتى زمين مجازات دارى، اشكال ندارد اين انضباط خشك و قوى را به‌كار ببريم و اين امر به حق نه فقط طاغوتى نيست بلكه صد در صد اسلامى و قرآنى است. «١» در نظام فرماندهى اسلامى بايد سلسله مراتب دقيق با خاطر جمعى به اينكه از ناحيه فرمانده كارى برخلاف حق انجام نمى‌گيرد و با ترجيح تشخيص او بر تشخيص خود، و بيشتر احتمال خطا دادن در خود تا در او، همه چى بر اين روال بايد انجام بگيرد: نظم. «٢» ... فرماندهى، يك امر معنوى است، يك نوع رهبرى است، يك نوع اداره همه‌جانبه است. يك چيزى متّكى به ذهن، احساس، عمل، جسم و روح است. اين فرماندهى با سازماندهى صحيح، همان‌چيزى است كه در