كشورهاى متجاوز دنيا و ابرقدرتها رو به رو بشوند، اگر عوامل فرعى در اينجا وجود نداشته باشند كه هركدام بالاخره ممكن است يك نقشى داشته باشند نقش عوامل اصلى اين است كه شما به آنها پيروز مى‌شويد و بايد پيروز بشويد، چرا؟ چون آنها هدف ندارند، ايده ندارند، ايمان ندارند، بر پايه ايمان نمى‌جنگند و شما به عكس، هدف داريد، ايمان داريد، برپايه ايمان مى‌جنگيد، ممكن است ما تا پنجاه سال هيچ جنگى نداشته باشيم اما برداشت ما به عنوان يك مجموعه نظامى بايد اينجورى باشد كه فردا جنگ است. يك مجموعه نظامى بايد هميشه خودش را آماده نگهدارد. «١» اميدوارم كه خداى متعال كمك كند سپاه را، بسيج را، نيروى زمينى سپاه را كه هرچه مى‌توانيد استوارتر و پولادين‌تر و قوى‌تر و سازمان‌يافته‌تر و منضبطتر و آموزش‌ديده‌تر بسازيد. هيچ‌وقت اين كار تمام نمى‌شود، عرض كردم ممكن است ما تا پنجاه سال ديگر هم هيچ جنگى برايمان پيش نيايد، هيچ مبارزه‌اى نداشته باشيم، گلوله‌اى هم شليك نكنيم، اين امكانش هست. امّا بايد فرض كنيم كه جنگ پشت دروازه‌هاى ماست، دشمن پشت خانه ماست و منتظر غفلت ماست. ما بايد اينجورى فرض كنيم كه: «مَنْ نامَ لَم يَنُم عَنْه» آن كسى كه به خواب برود دشمن از او غافل نخواهد شد. اينكه ما سرمان را بگذاريم روى بالشت نرم و چشممان را ببنديم دليل نيست كه دشمن ما هم سرش را روى بالشت نرم گذاشته و چشمش را بسته است، بايد آماده بود. «٢»