قرار گرفتند، يا در همين جريان امام حسن عليه السلام كه حالا اشاره شد و در قضاياى بعد از آن در در دوران ائمه عليهم السلام، تا سال ٢٦٠ هجرى، يعنى سال رحلت امام حسن عسگرى عليه السلام همه آنچه كه اتفاق افتاد از بى‌ايمانى‌نبود، بلكه بخش مهمى ناشى‌از ناآگاهى و نفهميدن درست حوادث‌بوده شما بحمدالله جلو هستيد معرفتتان هم خوب است، روشها هم روز به روز دارد خوب و خوب‌تر مى‌شود، اما هر چه ما در صراط خوبى پيش برويم هنوز كم است و ناقصيم، يعنى هنوز راه براى كامل‌تر شدن باز است. «١» حفظ شأن سپاه‌ بايد كوشش كرد كه آبروى سپاه محفوظ بماند. اگر چنانچه فرزند من عملى انجام دهد كه منافى با شؤون باشد من چاره‌اى ندارم جز اينكه تأديبش كنم، آن‌هم جلوى چشم همه، يا اينكه بيرونش كنم. محبّت من به او موجب نمى‌شود كه من او را حتّى در اين حالت تحمّل كنم، پس بنابراين بايد شؤونات سپاه محفوظ بماند و [اجرا و تعقيب‌] اين نيز به دست خود سپاه است. «٢» خودتان را و اين راه را حفظ كنيد. اين شرف و آبرويى را كه بحمداللّه خودتان كسب كرده‌ايد و به بركت مجاهدت‌ها به جمهورى اسلامى و به ملّت ايران هم شرف و افتخار داديد، حفظ كنيد. اينها را براى خودتان،