و دولت و مسؤولين و مجلس بايد ناصح بود، نه مقابله كرد. زيرا اگر شما با من و من با شما مقابله كنيم، غير از اين كه ديگران سوء استفاده كنند چيزى به دست نمى‌آيد. شما ببينيد خارجى‌ها يك كلمه را مى‌گيرند و چيزى از توى آن بيرون مى‌آورد كه بر ما غلبه كنند، مثلًا مى‌گويند:
«ايرانى‌ها ادعا مى‌كنند ما با گروگانگيرى مخالفيم، اما چون اينها ضد آمريكا هستند اين حرف معنا ندارد». و ديديد كه آمريكا در همين قضيه گروگانگيرى كه گرفتار شده است چقدر به اين طرف و آن طرف متوسل شده است. از اول هياهو به راه انداختند كه ما دخالت نظامى مى‌كنيم، بعداً رئيس جمهور آمريكا به التماس و گدايى و دريوزگى افتاده است و به اين طرف و آن طرف مى‌زند كه مسأله را حل كند ولى نتوانستند. و عده‌اى از آن طرف ايستاده و مى‌گويند: «بايد به شرايط ما عمل شود» و ما بايد خيلى مواظب باشيم. غير از اين كه ما را از داخل بپوسانند كار ديگرى نمى‌توانند بكنند. «١» حالا دنبال اين آمده‌اند كه باز آن مسائل را برگردانند، جدا كنند ملت را از هم، همه را از هم جدا كنند و مع‌الاسف روشنفكرهاى ما هم غافلند از اين معنا، غير از آنهاشان كه خائنند، يك دسته خائنند كه با حساب كار مى‌كنند و براى غير كار مى‌كنند، و بيشر غافلند از مطلب. گروه گروه، صد گروه، صدها بيشتر، مثل اينكه صد گروه مثل اينكه تا حالا درست شده است، در اين دو ماهى كه شما به پيروزى رسيديد كه با اتحاد به پيروزى رسيديد. حالا آن انسجام دارد باز مى‌شود، دارد از هم باز مى‌شود، گروه گروه مى‌شوند، هر گروهى جداى از هم، حسابشان جداى از هم، قلمشان مخالف با هم، قدمشان مخالف با هم. نتيجه چه مى‌شود؟ نتيجه مى‌شود