بعضى افراد تا قبل از حادثه تلخ و شيرين حج در سال گذشته، فلسفه اصرار جمهورى اسلامى ايران را بر راهپيمايى برائت از مشركين به خوبى درك نكرده بودند و از خود و ديگران سؤال مى‌كردند كه در سفر حج و در آن هواى گرم چه ضرورتى به راهپيمايى و فرياد مبارزه است و اگر هم فرياد برائت از مشركين هم سر داده شود، چه ضررى متوجه استكبار مى‌شود؟ و چه بسا افراد ساده‌دلى تصور مى‌كردند كه دنياى به اصطلاح متمدن جهانخواران نه‌تنها تاب تحمل اين‌گونه مسايل سياسى را خواهد داشت، كه به مخالفان خود حتى بيش از اين هم اجازه حيات و تظاهرات و راهپيمايى خواهند داد. و دليل اين مدعا اجازه راهپيمايى‌هايى است كه در كشورهاى به اصطلاح آزاد غرب داده مى‌شود. ولى اين مسأله بايد روشن باشد كه آن گونه راهپيمايى‌ها هيچ گونه ضررى براى ابرقدرت‌ها و قدرت‌ها ندارد. راهپيمايى مكه و مدينه است كه بسته شدن شيرهاى نفت عربستان را به دنبال دارد، راهپيمايى‌هاى برائت در مكه و مدينه است كه به نابودى سر سپردگان شوروى و آمريكا ختم مى‌شود، و درست به همين جهت است كه با كشتار دستجمعى زنان و مردان آزاده از آن جلوگيرى مى‌شود، و در پناه همين برائت از مشركين است كه حتى ساده‌دلان مى‌فهمند كه نبايد سر بر آستان شوروى و آمريكا نهاد. «١» ٧- تذكر به دولتهاى اروپايى‌ همچو نيست كه همه نوكر آقاى كارتر باشند و يا وابسته به آمريكا باشند، همه اينها خودشان استقلال دارند، خودشان عقل دارند، عيب است براى يك اروپايى كه دنبال آقاى كارتر باشد، آن هم دنبال چه؟ دنبال‌