ظاهرى درست مى‌شد و قبرستان‌هاى ما پر از شهداى عزيز ما نمى‌گرديد، ولى مسلماً استقلال و آزادى و شرافت‌مان از بين مى‌رفت. آيا ما مى‌توانيم نوكر و اسير آمريكا و دولت‌هاى كافر شويم تا بعضى چيزها ارزان شود و شهيد و مجروح ندهيم؟! هرگز ملت زير بار اين ننگ نخواهد رفت و تن به اين ذلت نخواهد داد. ملت ايران در مقابل آمريكا مى‌ايستد و به اميد خداوند پيروز است. خداوند آنقدر تأكيد كرده است كه ما با آنها موالات نداشته باشيم، «١» آنوقت براى ارزانى اجناس، ما خودمان را بفروشيم؟! «٢» زمان محمدرضا از ضعف اين بدبخت استفاده مى‌كردند. يك كلمه مى‌گفتند، اين خاضع بود. نمى‌خواستند بيايند بريزند چى بكنند اما همچو ترسانده بودندشان كه اگر ما يك كلمه راجع به آمريكا بگوييم، كذا و كذا مى‌شود، ايران گفت و نشد. من نمى‌گويم به ما خسارت وارد نشد، اما ارزش دارد كه انسان ارزش انسانى خودش را، ارزش اسلام را حفظ بكند ولو اينكه شهيد هم مى‌داد البته پيغمبر هم شهيد داد، انبيا هم همين‌طور. سيره انبيا بر اين معنا بوده است، سيره بزرگان بر اين معنا بوده است كه معارضه مى‌كردند با طاغوت ولو اينكه زمين بخورند، ولو اينكه كشته بشوند و يا كشته بدهند. ارزش دارد كه انسان در مقابل ظلم بايستد، در مقابل ظالم بايستد و مشتش را گره كند و توى دهنش بزند و نگذارد كه اينقدر ظلم زياد بشود، اين ارزش دارد. ما تكليف داريم آقا! اينطور نيست كه حالا كه ما منتظر ظهور امام زمان سلام‌اللَّه عليه هستيم پس ديگر بنشينيم در خانه‌هايمان، تسبيح را دست بگيريم و بگوييم «عَجِّلْ عَلى فَرَجِه.»