آمريكا از ديدگاه امام خمينى(ره) - شیداییان، حسین - الصفحة ٢٤٠
ديرتر پيش مىرود. بايد ما عزممان را جزم كنيم به اينكه نه دستمان را پيش آمريكا دراز كنيم نه پيش شوروى و نه پيش ديگران و بايد خيلى آدم متأسف باشد از اين دولتهايى كه به اسم اسلام در اين اطراف هستند كه همه دارند كوشش مىكنند كه اسارت خودشان را تحكيم كنند. نه اينكه اينها نمىفهمند، بسيارشان مىفهمند مسأله را كه اگر اينها با دولت اسلامى، جمهورى اسلامى، مربوط بشوند، برايشان خوب است. اما يك وسوسه شيطانى در قلب آنها ايجاد كردهاند كه نمىشود اينها را، با آمريكا نمىشود چه شد. تا همين كه سابقاً مىگفتند براى ما كه با آمريكا اصلًا نمىشود طرف شد، با شاه هم نمىشود طرف شد. خوب، طرف شدند ملت ما، ديدند كه مىشود با آمريكا، با شوروى، همه را دستشان را قطع كرد و ديدند كه خبرى هم نشد و نخواهد هم شد. «١» ٧- استقامت اگر چنانچه گفته مىشود كه دولت آمريكا مىخواهد نظامى بياورد و اين مملكت را به خاك و خون بكشد، باور نكنيد اولًا و ثانياً اگر بيايد، خواهد سزاى خودش را ببيند. ما از محاصرات اقتصادى و محاصرات نظامى و دخالتهاى نظامى ابرقدرتها نمىترسيم، فرضاً كه آنها وارد بشوند در اينجا، ما با قدرت در مقابلشان ايستادگى مىكنيم و ساير ملتهاى اسلامى هم در مقابلشان هستند. با قدرت، ما بايد به پيش برويم تا اينكه احكام اسلام را در مملكتمان بلكه در منطقه، بلكه در دنيا پياده كنيم. «٢» اگر ما تسليم آمريكا و ابرقدرتها مىشديم، ممكن بود امنيت و رفاه