همه با هم مخالف هستند، مع‌الاسف از اين ممالك ما كه تعليماتشان بايد تعليمات الهى باشد، بايد ببينند چه گفتند تا ما اطاعت بكنيم. «١» هيچ وقت از نظامى نترسيد، هيچ‌وقت از اين حرف‌هايى كه مى‌زنند كه ما مداخله نظامى مى‌كنيم، از اين هيچ نترسيد، بلكه آنوقت هم مداخله نظامى بكنند به نفع ماست. از حصر اقتصادى هم ابدا نترسيد، نمى‌توانند، اگر براى اينكه خوب، روزيش از آسمان مى‌رسد و هى مى‌دهند به او كارى نمى‌كند، اگر ما را محاصره اقتصادى بكنند ما فعالتر مى‌شويم، به نفع ماست، بكنند ما را محاصره، از اين هم هيچ نترسيد. از اين دشمنى كه آمده در داخل و ما را مى‌خواهد از داخل فاسد كند، اين ترس دارد كه ما به جان هم بيفتيم، من شما را لعن كنم، خداى نخواسته شما من را لعن كنيد، و ملت را با صورت‌هاى مختلف، حزب‌هاى مختلف، جمعيت‌هاى مختلف- در عرض چند ماه قريب دويست تا جمعيت مى‌گويند هست، جمعيت مختلف- اين جمعيت‌هاى مختلف اگر همه وجهشان يك طرف بود، همه براى خدا بود، خوب، هر كسى مى‌خواهد يك راهى، مثل يك كسى بقال است و توجه به خدا دارد، يك كسى ملّاست و توجه به خدا دارد، اما احزابى كه در ايران پيدا مى‌شود، جمعيت‌هايى كه در اين طرف‌ها پيدا مى‌شود، اينها «كُلٌّ يَلْعَنُ صاحِبَه» «٢» همه مخالفند با هم، آنها هم همين را مى‌خواهند كه از راه زياد شدن احزاب، زياد شدن اختلاف درست كنند. اين راه، راه احزاب كه از آن راه پيش مى‌آيد، در قضاياى ديگر هم همين حرف‌ها را پيش مى‌آورند، اين زيانش چيست، آن زيانش چيست، اين بايد چه جور باشد،