براى حكومت اسلامى نمى‌توان «شكل خاصى» را الزامى دانست چون در حكومت اسلامى حاكميت از آن خداوند است و قوانين و مقررات الهى بايد اجرا شود و حاكميت به كسانى تفويض مى‌گردد كه به طور مستقيم يا غير مستقيم از طرف او معين شده باشند و به هر شكلى از حكومت كه امور فوق تحقق يابد حكومت اسلامى است و امروز با توجه به امكانات و شرايط زمان بهترين شكل، جمهورى اسلامى تشخيص داده شده است.
شكل حكومت ايران‌ حكومت ايران جمهورى اسلامى است كه ملت ايران، بر اساس اعتقاد ديرينه‌اش به حكومت حق و عدل قرآن، در پى انقلاب اسلامى پيروزمند خود به رهبرى مرجع عاليقدر تقليد آية الله العظمى امام خمينى، در همه پرسى دهم و يازدهم فروردين ماه يكهزار و سيصد و پنجاه و هشت هجرى شمسى برابر با اوّل و دوّم جمادى الاولى سال يكهزار و سيصد و نود و نه هجرى قمرى با اكثريت ٢/ ٩٨% كليه كسانى كه حق رأى داشتند به آن رأى مثبت داد. «١» يكى از ويژگيهاى اساسى حكومت جمهورى تكيه به آراى عمومى است. قانون اساسى در اين باره مى‌گويد:
در جمهورى اسلامى ايران، امور كشور بايد به اتكاء آراء عمومى اداره شود، از راه انتخابات، انتخاب رئيس جمهور، نمايندگان مجلس شوراى اسلامى، اعضاى شوراها و نظاير اينها يا از راه همه‌پرسى «٢» تكيه به آراى عمومى در جمهورى اسلامى به معنى اصالت آراء و نظرات اشخاص در برابر وحى نيست، چرا كه احكام الهى با توجه به صدور از ناحيه خداوند متعال و ابلاغ توسط معصوم از حمايت كامل برخوردار بوده و در هر حال متضمن مصالح مردم است و به فرض اينكه در شرايط خاص بدليل انحرافات جامعه يا سوء فهم آنها مورد تاييد عمومى قرار نگيرد ارزش و حقانيت خود را از دست نخواهد داد، البته چنين‌