مهمترين ويژگى قانون اساسى‌ قانون اساسى جمهورى اسلامى ايران در مقايسه با ديگر قوانين اساسى از ويژگيها و برجستگيهاى زيادى برخوردار است كه مهمترين آنها اصل ولايت فقيه است.
در اصل پنجم قانون اساسى آمده است:
در زمان غيبت حضرت ولى‌عصر- عجل‌الله تعالى فرجه- در جمهورى اسلامى ايران، ولايت امر و امامت امّت بر عهده فقيه عادل و باتقوا، آگاه به زمان، شجاع، مدير و مدبّر است كه طبق اصل يك صد و هفتم عهده‌دار آن مى‌گردد.
بازنگرى در قانون اساسى‌ قانون اساسى جمهورى اسلامى ايران با آنكه داراى نقاط قوّت بسيار خوب و جاودانه است، ولى از آنجا كه تدوين آن در جوّ پر التهاب ابتداى پيروزى انقلاب صورت گرفته و در آن شرايط شناخت و ارزيابى دقيق معضلات اجرايى جامعه كمتر ممكن بود؛ در ضمن پس از كسب ده سال تجربه عينى و عملى در اداره كشور كاستيهاى آن مشخّص شد، بنيانگذار جمهورى اسلامى با بينش عميق و نگرش دقيقى كه از جامعه انقلابى و مشكلات اجرايى آن و نيز نارساييهاى قانون اساسى در اداره امور كشور داشتند، رفع نقايص آن را ضرورت اجتناب ناپذير جامعه اسلامى و انقلاب دانسته، طى نامه‌اى- در مورخه ٤/ ٢/ ٦٨- خطاب به رئيس جمهور وقت، فرمان اصلاح و بازنگرى قانون اساسى را صادر كردند.
امام- رضوان اللّه عليه‌ آشنايى با انقلاب و نظام جمهورى اسلامى ٧٨ وظايف كلى دولت جمهورى اسلامى ايران ص : ٧٨ - در اين نامه، ضمن تعيين هيأتى براى رسيدگى به اين امر مهم، چارچوب مسائل و مباحث قابل اصلاح و بازنگرى را اين چنين مشخص كردند:
١- رهبرى.
٢- تمركز در مديريّت قوّه مجريه.
٣- تمركز در مديريّت قوّه قضائيّه.
٤- تمركز در مديريّت صدا و سيما به صورتى كه قواى سه گانه در آن نظارت داشته باشند.