الف- حفظ و حمايت حقوق و مصالح تمام قشرهاى ملّت، دور از تبعيضهاى ناروا.
ب- پيش‌بينى نيازها، منافع نسلهاى آينده، آن گونه كه مدّ نظر شارع مقدّس در معارف ابدى اسلام است.
ج- صراحت و روشنى مفاهيم قانون، به نحوى كه امكان تفسير و تأويل غلط در مسير هوسهاى ديكتاتورها و خودپرستان تاريخ در آن نباشد.
د- صلاحيّت نمونه و راهنما قرار گرفتن براى نهضتهاى اسلامى ديگر كه با الهام از انقلاب اسلامى ايران در صدد ايجاد جامعه اسلامى بر مى‌آيند. «١» مجلس خبرگان در محلّ مجلس سناى سابق كار خود را شروع كرد و پس از تعيين هيأت رئيسه، به تدوين آيين‌نامه داخلى پرداخت.
مراحل بررسى قوانين بر اساس آيين‌نامه مصوّب خبرگان بدين صورت بود:
١- رسيدگى مقدماتى. در اين مرحله ابتدا شورايى مركّب از سه نفر با انتخاب مجلس تشكيل شد. سپس گروههاى هفت‌گانه به وجود آمد. اين گروهها ظرف يك هفته به مطالعه و بررسى پيشنهادهاى رسيده به مجلس پرداختند.
٢- تنظيم اصول قانون اساسى به وسيله گروهها و پيشنهاد به جلسه عمومى.
٣- بررسى و تصويب اصول پيشنهادى در جلسات عمومى مجلس.
٤- رسيدگى نهايى نسبت به مجموعه اصول.
براى تصويب هر اصل، موافقت دوسوّم آراى مجموع نمايندگان لازم بود.
سرانجام، مجلس پس از نزديك به سه ماه تلاش مداوم در روز پنج‌شنبه، ٢٤ آبان سال ١٣٥٨ كار خود را به پايان رساند و بدين ترتيب نهال نوپاى جمهورى اسلامى به ثمر نشست و احكام و دستورهاى اسلام در قالب قانون اساسى، مبناى حقوق اساسى نظام منتخب مردم قرار گرفت.
قانون اساسى مصوّب مجلس خبرگان در همه پرسى دوازدهم آذر ١٣٥٨ مورد تأييد نهايى ملّت قرار گرفت.