درس پنجم: قانون اساسى‌ قانون اساسى جمهورى اسلامى ايران مبيّن نهادهاى فرهنگى، اجتماعى، سياسى و اقتصادى جامعه ايران بر اساس اصول و ضوابط اسلامى است كه انعكاس خواست قلبى امت اسلامى مى‌باشد. «١» چگونگى تصويب قانون اساسى‌ پس از استقرار نظام جمهورى اسلامى به فرمان امام خمينى- قدّس سرّه- پيش‌نويس قانون اساسى از سوى دولت موقّت تهيّه شد. در فرمان حضرت امام- رضوان اللّه عليه- به نخست وزير دولت موقّت آمده است:
لازم است ملّت مبارز ايران هر چه زودتر سرنوشت آينده مملكت خويش را به دست گيرد و ثمره انقلاب عظيم اسلامى خود را در همه روابط و نظامات اجتماعى به دست آورد و حقوق از دست رفته خود را باز يابد، عدالت اسلام را در همه شؤون جامعه پياده كند؛ از اين رو، طرح قانون اساسى را كه شوراى طرحهاى انقلاب مشغول تدوين و تكميل آن هستند با سرعت تكميل و به تصويب شوراى انقلاب رسانده و هر چه زودتر در اختيار افكار عمومى بگذاريد تا همه صاحبنظران و تمامى اقشار ملّت در مدّت محدودى كه تعيين مى‌نماييد، پيشنهادها و نظريّات خود را درباره آن ابراز نمايند و بنابر تصميمى كه با تبادل نظر با شوراى انقلاب و دولت گرفته شد، ترتيبى دهند تا مردم هر استان و هر يك از اقليّتهاى مذهبى، نمايندگان صاحبنظر خود را به تعدادى كه شوراى انقلاب اسلامى و دولت تعيين مى‌كنند، انتخاب كنند و