درس چهارم نقاط عطف انقلاب اسلامى‌ هر انقلابى براى رسيدن به پيروزى مراحلى را سپرى مى‌كند. از جمله اين مراحل، مرحله «ويرانگرى» است كه نقطه نهايى برانداختن نظام موجود و سرنگونى حكومت است. قيامهاى قم، تبريز، يزد و ساير شهرستانها، حادثه هفده شهريور، هجرت امام به فرانسه، راهپيماييهاى عظيم مردم در روزهاى عيد فطر و تاسوعا و عاشوراى سال ٥٧، و ورود پيروزمندانه امام به كشور و ... از جمله حوادث مهمى هستند كه پايه‌هاى رژيم شاهنشاهى را به شدت سست كردند و ما از آنها به عنوان نقاط عطف انقلاب اسلامى نام مى‌بريم و در اين درس به طور خلاصه آنها را مورد بررسى قرار مى‌دهيم.
١- شهادت فرزند امام، آغاز مرحله جديد نهضت اسلامى‌ رژيم شاه با همدستى رژيم عراق در اول آبان ١٣٥٦ ه. ش حاج سيد مصطفى خمينى فرزند بزرگ حضرت امام- ره- را كه به گفته امام راحل اميد آينده اسلام بود به شهادت رساند. انگيزه آنها از دست زدن به اين جنايت وارد كردن ضربه روحى به امام و تنها گذاشتن ايشان و از بين بردن يكى از مخالفين جدّى نظام و ايجاد رعب و وحشت در بين ساير مخالفين بود.
امّا جنايت رژيم پهلوى نتيجه عكس داد: امام (ره) اين شهادت را از الطاف خفيه الهى برشمردند و شهادت ايشان زمينه مناسبى براى گسترش و تبيين انديشه‌هاى امام شد بطورى كه گويندگان و سخنرانان در مراسم بزرگداشت شهادت او بى‌پروا نام امام را برده‌