مقدّمه‌
كتابشناسى و ضرورت آن‌
به مجموعه‌اى سازمان يافته از آگاهى‌ها كه موضوع آن، جنبه‌هاى گوناگون كتاب است، «كتابشناسى» «١» گفته مى‌شود. گذشته از آن كه به وسيله كتابشناسى آثار و نوشته‌هاى پيشينيان ثبت و از خطر نسيان و نابودى محافظت مى‌شود، در اهميّت و ضرورت اين فن همين بس كه بدون آن، پژوهش هيچ صاحب انديشه‌اى سامان كامل نمى‌يابد. هر پژوهشگرى بايد بداند كه درباره موضوع تحقيق وى، چه آثارى و در چه گستره‌اى تدوين گشته است. به عنوان نمونه در موضوع زندگانى امام حسين عليه السلام، اگر بخواهيم زواياى گوناگون شخصيت امام عليه السلام را بشناسيم، به ژرفاى قيام آن حضرت پى ببريم و از واقعه عاشورا درس بگيريم و يا درباره رابطه انقلاب اسلامى ايران با نهضت كربلا تحقيقى ژرف ارائه دهيم، ناچاريم اطلاعاتى درباره آثارى كه تاكنون در اين موضوع نگاشته شده است به دست بياوريم. و «كتابشناسى امام حسين عليه السلام» ما را در اين مهم بسيار يارى مى‌دهد.
پس از واقعه كربلا، محقّقان و مورّخان، اعم از شيفتگان خاندان رسالت و ديگران،