ارجاع گرديد.
- در بعضى از موارد، نام دوم به گونه‌اى بود كه در ترتيب الفبايى، ذيل نام اصلى قرار مى‌گرفت (مانند «بصيرة السعداء فى مقتل الشهداء» در متن) كه بدون ارجاع ذيل نام اصلى آورده شد.
- شمارى از كتاب‌ها به طور مسلسل از سوى نويسندگان يا مؤسسه‌هاى پژوهشى به تأليف رسيده است كه يك شماره و جلد آن خاص امام حسين عليه السلام است. در اين موارد عنوان سلسله و شماره كه معمولًا گوشه صفحه عنوان يا روى جلد منعكس مى‌شود، با قلمى ريزتر ياد آورى شد.
نمونه: فرهنگ سخنان امام حسين عليه السلام. مجموعه نهج الحياة/ ٦
محمّد دشتى ....
٢- پديد آورنده:
- ملاك در نام كامل پديد آورنده همان است كه در صفحه عنوان آمده و در چاپ‌هاى سنگى، نام كاملى كه از مواضع مختلف كتاب به دست مى‌آيد، نگاشته شده است.
مواردى كه كتاب از منبعى معرّفى شده، آن گونه كه در آن منبع آمده بود، كتابت شد.
- از آوردن القاب گوناگون كه همراه نام اشخاص ياد مى‌شود مانند: دكتر، آية الله، شيخ، شهيد، حاجى و غير آن، احتراز شد. القابى كه جزءِ نام شخص شده و نيز سيادت افراد و نيز القابى كه به شناسايى نويسنده كمك مى‌كند از اين قاعده مستثنا است.
- در صورتى كه پديدآورنده سمتى جز تأليف كتاب داشته است، در داخل پرانتز و قبل از ذكر نام، به آن سمت اشاره شد.
نمونه: فريادهاى شهيد مطهرى بر تحريف‌هاى عاشورا
(به كوشش:) محمد حسين حق جو ....
- در موارد برگرفته از منابع، گاهى در ضبط نام پديدآورنده غلط فاحش رخ داده است. در اين موارد نخست به همان شكل سياهه شد، سپس شكل صحيح آن داخل قلاب ثبت گرديد.