برنامه‌هاى دينى داشته باشد. او خود در اين باره فرمود:
«خدايا تو خود مى‌دانى كه آنچه ما كرده‌ايم رقابت بر سر اقتدار سياسى نبوده است، براى به‌دست آوردن متاع دنيا نيز نبوده است؛ بلكه خواسته‌ايم ارزش‌ها و معيارهاى ارزشى دينت را به محيط اجتماعى مسلمانان بازگردانيم و در كشور و سرزمين‌هايت «اصلاح» را به ظهور آوريم تا بندگان ستمديده‌ات از تعدّى ستمگران در امان باشند و بياسايند و قوانين كيفرى‌ات از تعطيلى بيرون آمده اجرا گردد.» «١»
امام على عليه السلام براى تحقّق اين سياست به دو صورت اقدام نمود:
الف- تقويت جريان‌هاى مثبت و سازنده: زمينه‌سازى، تقويت و تحرّك براى جريان‌ها، سازمان‌ها و گروه‌هايى كه در جهت مثبت و خير مى‌باشند يكى از سياست‌هاى مهمّ در حكومت حضرت عليه السلام بود. زيرا لازمه حاكميت و گسترش معروف وجود شرايط مساعد و حمايت‌كننده مى‌باشد. بنابراين حضرت عليه السلام به‌طور مستمرّ از لحاظ مادّى و ادارى موضوع را مورد توجّه قرار داد. از طرف ديگر با نظارت بر عملكرد دستگاه‌ها و مديران اجرايى و به كارگيرى خدمتگزاران لايق در امور حسّاس و كليدى در جهت تقويت و گسترشِ ارزش‌هاى دينى حركت اصلاحى خود را ادامه داد. موارد عينى اين مطلب بعداً خواهد آمد.
ب- مبارزه مستمر با جريان‌هاى مخرّب و منفى: در هر حركت اجتماعى به‌طور طبيعى گروه‌هايى مخالف مى‌باشند، اين گروه‌ها در يك نظام اسلامى اگر به شكل معمول و منطقى خود عمل نمايند طبعاً حكومت آنها را تحمّل خواهد كرد؛ امّا اگر بخواهند در مقابل اصلاحات و اقدامات نظام اسلامى بايستند قطعاً بايد در مقابل آنها ايستاد. در غير اين صورت به تدريج با تبليغات و نفوذ در اركان حكومت، مشكلات متعدّدى ايجاد خواهند كرد.
على عليه السلام براى زدودن دستگاه اجرايى كشور از افراد منحرف كه عمده‌ترين مشكل براى اجراى احكام الهى بودند حركت جدّى آغاز كرد و با گروه‌هاى اجتماعى كه سعى مى‌كردند برنامه‌هاى اصلاحى حضرت عليه السلام را مختل نمايند برخوردى قاطع نمود.