نهايتاً با شهادت على بن ابى‌طالب عليه السلام معاويه قدرتمندتر شد و در سال ٤١ هجرى سلطه خود را بر تمام مناطق جهان اسلام گسترش داد. او با حكومت ٢٠ ساله خود بدعت‌هاى فراوانى به‌وجود آورد و با آغاز سلطنت يزيد قرآن و سنت در معرض نابودى قرار گرفت.
لذا امام حسين عليه السلام براى نجات امت اسلامى و احياء دين خدا قيام كرد.
در اين مجال، قبل از اينكه خيانت‌ها و بدعتهاى معاويه را ذكر كنيم درباره شخصيّت او و خاندانش مطالبى را متذكّر مى‌شويم.
بنى‌اميّه در قرآن و سنّت‌
چنانكه قبلًا گفتيم بنى‌اميّه از عناصر رجعت‌طلب در عصر رسالت بودند و رسول خدا صلى الله عليه و آله نيز درباره آنها بيانات صريح و روشنى داشت. و بارها از فتنه‌اى كه توسّط آنها ايجاد گرديد خبر داد. پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله علاوه بر پيش‌بينى فتنه و ظلمتى كه امّتش گرفتار خواهد شد، عاملين ارتجاع را نيز معرّفى فرمود:
«اذا بَلَغَ بَنُو الْعاص (او بنو ابى العاص) ثَلاثينَ رَجُلًا اتَّخَذُوا مالَ اللَّهِ دُوَلًا وَ عِبادَاللّهِ خُوَلًا وَ دينَ اللَّه دَغَلا؛» «١»
هنگامى كه پسران «عاص» به سى تن برسند اموال عمومى را كه متعلق به خداست به ثروت شخصى تبديل كرده، دست به دست خواهند گردانيد، و بندگان خدا را برده خويش خواهند كرد. و دين خدا را مايه فريب و خيانت خواهند كرد.
و خداوند متعال پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله را از فتنه‌اى كه به‌دست بنى‌اميّه ايجاد مى‌گردد آگاه ساخت.
آن حضرت صلى الله عليه و آله در عالم رؤيا ديد كه مردانى چند همچون بوزينه بر منبرش بالا مى‌روند.
خداى سبحان مى‌فرمايد:
«ما جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتى‌ ارَيْناكَ الَّا فِتْنَةً لِلنَّاسِ، وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِى الْقُرانِ وَ