نيز «ثعلبى» در تفسير كبير خود نزول آن را درباره امير مؤمنان مسلّم مى‌داند.» «١»
آيه تبليغ‌
اكمال رسالت به ابلاغ ولايت (امام على بن ابى‌طالب عليه السلام) است كه در آيه شريفه تبليغ تصريح شده است:
«يا ايُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما انْزِلَ الَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ انْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ» «٢»
هان، اى رسول! آنچه كه از جانب پروردگارت به تو نازل شده است ابلاغ كن كه اگر نكنى، رسالتت را (بدرستى و كامل) ابلاغ ننموده‌اى!
با نزول اين آيه شريفه، رسول خدا صلى الله عليه و آله در بازگشت از حجّ، مسلمانان را در محلّى به‌نام «غدير خم» جمع نمود؛ و على عليه السلام را به‌عنوان ولىّ امر معرّفى فرمود.
گرچه پيامبر خاتم صلى الله عليه و آله قبل از «غدير خم» نيز به مناسبت‌هاى گوناگون در مورد جانشين خودش با مردم سخن گفته بود. امّا صورت رسمى آن در روز غدير خم و پس از نزول آيه شريفه تبليغ بوده است.
وقتى پيك الهى نازل شد و پيام حق تعالى را بيان كرد: «يا ايُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما انْزِلَ الَيْكَ مِنْ رَبِّكَ» «٣»
حضرت صلى الله عليه و آله همه مسلمانان را متوقّف ساخت و فرمود: «الَسْتُ بِاوْلى‌ بِكُمْ مِنْ انْفُسِكُمْ؟ قالُوا: بَلى‌. قالَ: مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَهذا عَلِىٌ مَوْلاهُ؛ اللَّهُمَّ و الِ مَنْ والاهُ وَ عادِ مَنْ عاداهُ» «٤»
آيا من نسبت به شما از خودتان اولى‌ و برتر بر تصرّف و اختيار نيستم؟ گفتند بلى. آنگاه فرمود: هر كس من مولاى او هستم على مولاى اوست. خدايا دوست بدار كسى را كه با على دوست است و دشمن بدار كسى را كه با او دشمن است.