ترجمه قرآن - معزى، محمدكاظم - الصفحة ٣٥٤ - ٢٤ - سورة النور

و همسر گيريد زنان بى‌شوهر را از شما و شايستگان از بندگان و كنيزكان خويش را اگر باشند بينوايان بى‌نيازشان سازد خدا از فضل خود و خدا است گشايشمند دانا (٣٢)
و بايد خويشتن‌دارى كنند (عفت ورزند) آنان كه نمى‌يابند آميزشى يا همسرى تا بى‌نيازشان گرداند خدا از فضل خويش و آنان كه خواستار مكاتبه هستند از آنچه دستهاى شما مالك است پس مكاتبه كنيد با ايشان اگر دانستيد در ايشان خوبى را و دهيدشان از مال خدا كه به شما داده است و وادار نكنيد به ناخواه كنيزان خويش را به روسپى اگر خواهند خويشتن نگه‌داشتن را تا جوييد بهره زندگانى دنيا را و آن كو وادارشان كند همانا خداوند است پس از واداشتن آنان آمرزنده مهربان (٣٣)
و همانا فرستاديم بسوى شما آيتهايى روشن و نمونه‌اى از آنان كه گذاشتند پيش از شما و اندرزى براى پرهيزكاران (٣٤)
خدا است نور آسمانها و زمين مثل نور او مانند قنديلى است كه در آن است چراغى كه آن چراغ است در بلورى آن بلور مانند ستاره است درخشان كه افروخته شود از درخت خجسته زيتونى نه خاورى و نه باخترى نزديك است روغنش بتابد هر چند نرسدش آتش فروغى است بر فروغى رهبرى كند خدا به نور خويش هر كه را خواهد و بزند خدا مثلها را براى مردم و خدا است به همه چيز دانا (٣٥)
در خانه‌هايى كه رخصت داد خدا كه افراشته شود و برده شود در آنها نامش تسبيح گويدش در آنها بامدادان و شامگاه (٣٦)