ترجمه قرآن - صلواتى، محمود - الصفحة ٣٨٣ - سوره نمل(مور)

٦٤. يا كيست كه آفرينش را آغاز مى‌كند، آنگاه آن را باز گرداند، و آنكه از آسمان و زمين شما را روزى بخشد؛ آيا معبودى با خداوند است؟ بگو: برهانتان را بياوريد، اگر راست مى‌گوييد.
٦٥. بگو: هيچ كس در آسمانها و زمين جز خدا غيب نمى‌داند؛ و نمى‌دانند چه زمانى برانگيخته مى‌گردند.
٦٦. يا مگر آگاهيشان درباره آخرت به كمال است؟! بلكه درباره آن دچار ترديدند؛ [نه،] بلكه درباره آن كورند.
٦٧. كافران گفتند: آيا پس از آنكه ما و پدرانمان خاك شديم، آيا دوباره ما را برون آرند؟
٦٨. به ما و پدرانمان از پيش اين چنين وعده داده شده، و اين جز افسانه‌هاى پيشينيان نمى‌باشد.
٦٩. بگو: در زمين بگرديد و بنگريد كه فرجام تبهكاران چگونه بود.
٧٠. بر آنان اندوه مخور و دلتنگ مباش از نيرنگى كه مى‌بازند.
٧١. و مى‌گويند: اين وعده كى فرا مى‌رسد اگر راست مى‌گوييد؟
٧٢. بگو: شايد در پى شما باشد بخشى از آنچه را به شتاب مى‌خواهيد.
٧٣. به راستى پروردگارت بر مردم فزون بخش است؛ ولى بيشترشان سپاس نگزارند.
٧٤. پروردگارت آنچه را در سينه‌هايشان نهفته‌اند و آنچه را آشكار كنند داند.
٧٥. هيچ نهفته‌اى در آسمانها و زمين نيست، مگر آنكه در كتابى روشن نگاشته مى‌باشد.
٧٦. بى‌گمان، اين قرآن براى بنى‌اسرائيل بيشتر آنچه را در آن اختلاف مى‌كردند باز مى‌گويد؛