من و تمامى پدرانم از اولين ؛ آدم ، نوح ، ابراهيم ، موسى و ديگر از پيامبران ، و آخرين ؛ محمد رسول‌خدا ، على بن ابى طالب و ديگر امامان ( : ) كه گذشتند تا پايان زمان و دوران من ، بندگان خداى عزوجل هستيم ، خداوند عزوجل مي‌فرمايد : وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَى . قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمَى وَقَدْ كُنْتُ بَصِيراً . قَالَ كَذَلِكَ أَتَتْكَ آيَاتُنَا فَنَسِيتَهَا وَكَذَلِكَ الْيَوْمَ تُنْسَي ، ( ٢ ) ( ٢ ) . سوره‌ى طه / ١٢٦ - ١٢٤

و هر كس از ياد من دل بگرداند ، در حقيقت زندگى تنگ [ و سختي ] خواهد داشت ، و روز رستاخيز او را نابينا محشور مي‌كنيم . مي‌گويد : پروردگارا ! چرا مرا نابينا محشور كردى با آنكه بينا بودم ؟ مي‌فرمايد : همانطور كه نشانه‌هاى ما بر تو آمد و آن را به فراموشى سپردي ، امروز همان گونه فراموش مي‌شوي .

اى محمد بن علي ! جاهلان و نادانان شيعه و كسانى كه بال پشه بر باورشان رجحان دارد ، ما را آزار داده‌اند . من خدايى را كه الهى جز او نيست و به عنوان گواه كافى است ، رسولش محمد ( ٦ ) ، فرشتگانش ، انبيا و اوليايش و تو و هر آنكه نامه‌ى من را بشنود گواه مي‌گيرم كه نزد خدا و رسولش از كسى كه مي‌گويد ما عالم به غيب هستيم و با خدا در حكومتش شراكت داريم ، يا آنكه ما را در جايگاهى غير از آن جايگاه كه خدا براى ما پسنديده و ما را براى آن آفريده قرار دهد ، و يا از آنچه برايت در صدر اين نامه تفسير و بيان كردم درباره‌ى ما تجاوز كند بيزارى مي‌جويم ، و شما را گواه مي‌گيرم كه هركسى كه ما از او بيزارى جوييم ، خدا ، فرشتگان ، رسل و اولياى او از او بيزارى جويند .

من اين توقيع را كه در اين نامه است در گردن تو و هركه آن را بشنود امانت قرار دادم كه آن را از احدى از موالى و شيعيانم كتمان نكند ، تا جايى كه همه‌ى مواليانم از آن آگاه شوند . اميد است خداوند عزيز و جليل آنان را دريابد ، پس به اعتقاد حق بازگردند ، و از آنچه از فرجامش آگاه نيستند ، دست نگاه دارند .