احاديث ، آثار و گواهي‌ها در ميلاد امام مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) نه ده‌ها ، بلكه به صدها مورد مي‌رسد . بسيارى از دانشمندان گذشته و معاصر درباره‌ى اسناد آن بحث و بر صحت عديدى از آن‌ها تصريح كرده‌اند ، از معاصرين آيت الله ميلانى در الإمام المهدي ( ٧ ) فى الفكر الاسلامي ، آقاى مهرى در ردّ اباطيل احمد الكاتب و شيخ احمد ماحوزى در كتاب ولادة القائم المهدى بالروايات الصحيحة الصريحة نگارش سيد وليد المزيدي .

اما خلاصه‌ى بحث آقاى ميلانى صفحه‌ى ١٠٦ :

« تولد انسان با اقرار پدر و گواهى قابله به اثبات مي‌رسد ، اگرچه احدى غير از آنها او را نبيند ، حال چگونه خواهد بود اگر صدها نفر گواهى دهند كه او را مشاهده كرده‌اند ، مؤرخان بدان اعتراف كنند ، نسب شناسان به نسب او تصريح نمايند ، امورى از او به منصه‌ى ظهور برسد كه نزديكان از آن خبر دارند ، سفارش‌ها ، تعليمات ، نصائح ، ارشادات ، نامه‌ها و سخنان مشهور از او صادر شود ، وكلاى او معروف ، سفيرانش معلوم ، و يارانش در هر دوره و نسلى ميليونى باشند . قسم به جانم كسى كه از چنان ظروف و شرايطى سوء استفاده و ولادت امام مهدي ( ٧ ) را انكار مي‌كند ، دلايلى بيش از اين براى اثبات به دنيا آمدن ايشان نياز دارد ؟

يا آنكه به مشركانى مي‌ماند كه به جدّ ايشان رسول‌خدا ( ٦ ) گفتند : وَقَالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الأرض يَنْبُوعاً . أَوْ تَكُونَ لَكَ جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَعِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الأَنْهَارَ خِلالَهَا تَفْجِيراً . أَوْ تُسْقِطَ السَّمَاءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفاً أَوْ تَأْتِي بِاللهِ وَالْمَلائِكَةِ قَبِيلاً . أَوْ يَكُونَ لَكَ بَيْتٌ مِنْ زُخْرُفٍ أَوْ تَرْقَى فِي السَّمَاءِ وَلَنْ نُؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتَّى تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتَاباً نَقْرَأُهُ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّي هَلْ كُنْتُ إِلا بَشَراً رَسُولاً ، ( ١ ) ( ١ ) . سوره‌ى اسراء / ٩٣ - ٩٠

گفتند : هرگز به تو ايمان نمي‌آوريم تا براى ما از زمين چشمه‌اى روان سازي ، يا تو را بستانى باشد از درختان خرما و انگور كه در خلالش نهرها جارى گرداني ، يا چنان‌كه گفته‌اى آسمان را پاره پاره بر سر ما افكنى يا خدا و فرشتگان را پيش ما حاضر آوري ، يا تو را خانه‌اى از طلا باشد ، يا به آسمان بالا روي . و ما به آسمان رفتنت را باور نكنيم تا براى ما كتابى كه آن بخوانيم بياوري . بگو : پروردگار من منزه است ، آيا جز اين است كه من انسانى هستم كه به رسالت آمده‌ام ؟ »