كافى ١ / ٣٣٧ از عبيد بن زراره از ايشان نقل مي‌كند : « مردم امامشان را نمي‌يابند ، او در موسم حضور مي‌يابد و مردم را ببيند ، لكن آنان ايشان را نمي‌بينند . »

همان ١ / ٣٣٩ از ايشان : « قائم دو غيبت خواهد داشت ، در يكى از آن دو در موسم‌ها حضور مي‌يابد ، و مردم را مي‌بيند ، اما آنها ايشان را نمي‌بينند . »

دلائل الامامة / ٢٦١ از امام صادق ( ٧ ) نقل مي‌كند : « سالى كه صاحب اين امر در موسم حضور نيابد ، [ حج ] از مردم قبول نشود . »

كافى ١ / ٣٣٣ از آن حضرت نقل مي‌كند : « نزديكترين حالتى كه بندگان به خداوند - جلّ ذكره - دارند ، و بيشترين رضايت خداوند از آنان ، زمانى است كه حجت خداى عزوجل را نيابند و او بر آنان ظاهر نشود ، و از مكان او آگاه نباشند ، آنان مي‌دانند حجت و ميثاق خداوند - جلّ ذكره - از ميان نرفته است ، پس آن هنگام صبح و شام منتظر فرج باشيد .

و شديدترين غضب خدا بر دشمنانش آن هنگام است كه حجت را نيابند و بر آنان ظاهر نشود ، و او [ خداوند ] مي‌داند اوليايش به ترديد نمي‌افتند ، و اگر مي‌دانست آنان دچار ترديد مي‌شوند ، ديده بر هم زدنى حجت خود را پنهان نمي‌كرد ، و اين امر [ ظهور ] تنها بر سر شرار مردمان [ و پس از آكنده شدن زمين از فساد آنان ] خواهد بود . »

غيبت نعمانى / ١٥٩ از عبد الله بن سنان نقل مي‌كند : « من و پدرم نزد امام صادق ( ٧ ) رفتيم ، ايشان فرمودند : چگونه خواهيد بود آن زمانى كه در حالتى به سر بريد كه امام هدايت و پرچمى آشكار را نبينيد ؟ تنها كسى از آن حيرت نجات يابد ، كه دعاى غريق را بخواند .

پدرم عرضه داشت : به خدا قسم ، اين بلاست ، فدايت گردم ، آن هنگام چه كنيم ؟ فرمودند : چون آن زمان فرا رسيد - و تو هرگز آن را در نخواهى يافت - ، به آنچه در دست داريد [ ولايت ما ] متمسك باشيد ، تا آنكه امر برايتان آشكار گردد . »

اثبات الوصية / ٢٢٦ از حارث بن مغيره از ايشان نقل مي‌كند : « قائم امام و پسر امام است ،

و پيش از قيام او [ معرفت به ] حلال و حرامشان را از او مي‌گيرند ، عرض كردم : خداوند شما را سامان دهد ، هنگامى كه مردم امامشان را نيابند ، از چه كسى بگيرند ؟ فرمودند : وقتى آن