فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ٨٢٣

نزديك است مردى صدقه‌اش را بياورد ، ولى كسى كه آن را قبول كند نيابد . »

صحيح بخارى ٢ / ١٣٥ مشابه آن را نقل مي‌كند ، و در روايتى ديگر آمده است : « قيامت بر پا نخواهد شد تا آنكه ثروت در ميان شما فراوان شود . صاحب مال در پى كسى مي‌گردد كه صدقه‌ى او را بپذيرد و آن را عرضه مي‌كند ، ولى آن شخص مي‌گويد : من نيازى ندارم .

در روايتى ديگر آمده : زمانى بر اين مردم مي‌رسد كه مرد صدقه‌اش را كه از طلاست مي‌گرداند ، ولى كسى را نمي‌يابد كه آن را بگيرد . يك مرد چهل زن به دنبال دارد كه همه به دو پناه آورده‌اند ، و اين بابت كمى مردان و بسيارى زنان است . » ( ١ ) ( ١ ) . نظير آن مسند احمد ٤ / ٣٠٦ ، صحيح مسلم ٢ / ٧٠٠ ، سنن نسائى ٥ / ٧٧ و . . .

نگارنده : استغناء مردم و عدم قبول صدقه از مختصات عصر ظهور است ، امرى كه در احاديث آمده و تا امروز محقق نشده است .

البته روايت بخارى كه سخن از كمى مردان و بسيارى زنان دارد ، اضافه‌ى راوى است .

مردم در آن دوران چنان غرق در نعمت شوند ، كه زندگان آرزوى حضور مردگان را داشته باشند

المصنف عبدالرزاق ١١ / ٣٧١ از ابو سعيد خدري : « پيامبر ( ٦ ) سخن از بلايى كه دامنگير امت مي‌شود به ميان آوردند ، بلايى كه تا جايى ادامه مي‌يابد كه كسى پناهگاهى در مقابل ظلم نيابد . پس خداوند مردى از عترت من از اهل‌بيت من را بر انگيزد ، و به دو زمين را پر از عدل كند ، همانگونه كه از ستم و جور پر شده است . ساكن آسمان و زمين از او خشنود باشند . آسمان هر چه باران دارد فرو ريزد ، و زمين هر چه آب در درون دارد بيرون دهد ، تا آنجا كه زندگان آرزوى حضور اموات را داشته باشند . »

الفتن ١ / ٣٦٠ از همو از ايشان نقل مي‌كند : « امت من در زمان مهدى چنان متنعّم شوند كه بي‌سابقه باشد ؛ آسمان بر آنان فراوان مي‌بارد ، و زمين هرچه گياه دارد بيرون مي‌دهد ، ثروت هم انباشته باشد . مردى بر مي‌خيزد و مي‌گويد : اى مهدي ! به من عطا كن ، و او گويد : بگير . » ( ٢ ) ( ٢ ) . البيان / ٥١٩ ، عقد الدرر / ١٤٤ و ١٦٩ و جامع سيوطى ٨ / ٧٧