زندگى بر دستان امام مهدي ( ٧ ) به معناى واقعى كلمه وارد گونه‌اى جديد خواهد شد ، و اين امر جوانب مختلف را در بر مي‌گيرد ، بُعد هستى شناسي ، انسان شناسي ، دانش‌هاى بشرى و . . .

همين مقدار كافى است كه بدانيم امام ( ٧ ) بر دانش‌هاى عصر خويش ، بيست و پنج برابر آن را خواهد افزود ، تا از يك پرش عظيم در پيشروى علوم و حيات انسانى بر زمين آگاه شويم .

الخرائج و الجرائح ٢ / ٨٤١ از امام صادق ( ٧ ) روايت مي‌كند : « علم ، بيست و هفت قسمت است . هر آنچه رسولان آوردند دو قسمت است . مردم تا به امروز غير از آن دو جزء را نشناخته‌اند . پس چون قائم قيام كند ، آن بيست و پنج جزء را بيرون مي‌آورد و در ميان مردم مي‌گسترد . آن دو جزء را هم بدان ضميمه كرده بيست و هفت جزء را نشر خواهد داد . »

اين حديث اگرچه به علوم پيامبران ( : ) - اعم از علم به خدا ، رسالت خويش و آخرت - نظر دارد ، لكن علوم طبيعى - كه در روايات آمده انبياء اصول آن را به مردم آموختند و درهايش را بر آنان گشودند - را نيز شامل مي‌شود . ادريس ( ٧ ) خياطى را به آنها آموخت ، نوح ( ٧ ) نجارى و كشتى سازي ، داود و سليمان ( ٨ ) ساخت زره و . . . لذا مقصود اعم از علوم طبيعى و علوم دينى است ،

و آنچه در دست مردم است تنها دو قسمت از بيست و هفت قسمت مي‌باشد .

خوب است تصور كنيم و ببينيم هنگامى كه دانش پزشكي ، رسانه و فضا چنان ارتقا يابد كه بيست و پنج جزء بدان افزوده شود ، حيات چگونه خواهد بود ؟

كمال الدين ٢ / ٦٧٤ از حضرت صادق ( ٧ ) روايت مي‌كند : « هنگامى كه امور به صاحب اين امر منتهى شود ، خداوند تبارك و تعالى هر زمين گودى را برايش بالا مي‌آورد و هر بلندى را پايين ، تا آنجا كه دنيا نزد او بسان كف دستش باشد .

كداميك از شماست كه اگر يك مويى در كف دستش باشد آن را نبيند ؟ »

بحار الانوار ٥٢ / ٣٩١ از ايشان نقل مي‌كند : « مؤمن در زمان قائم در مشرق است و برادرش را كه در مغرب حضور دارد مي‌بيند ، و نيز آنكه در مغرب است برادرش را كه در مشرق حضور دارد مشاهده مي‌كند . »

و نيز وارد شده كه زير اهرام مصر دانش‌هايى براى حضرت مهدي ( ٧ ) ذخيره شده و احدى پيش