در ادامه از عمار بن ياسر نقل مي‌كند : « اهل‌بيت پيامبرتان نشانه‌هايى دارند ، پس از جايتان حركت نكنيد تا ترك با مردى ضعيف كه با گذشت دو سال از بيعتش خلع شود پيمان بندند . آنها با روميان اختلاف كنند . قسمت غربى مسجد دمشق به زمين فرو رود . سه نفر در شام خروج كنند و از همان جا كه آمده‌اند حكومت از دستشان رود . تركان به جزيره آيند و روم به فلسطين . عبد الله در پى عبد الله بيايد تا آنكه لشكريانشان در قرقيسيا مواجه شوند . »

نگارنده : راويان تحت اشراف كعب ، گاه است كه روايات خود را به ابن‌مسعود و حذيفه نسبت مي‌دهند !

البته حديث عمار در منابع ما نيز آمده و قابل تصديق است ، ولى ممكن است دست تحريف آنان به آن هم رسيده باشد . غيبت شيخ طوسى / ٢٦٨ از وى روايت مي‌كند : « فراخوان اهل‌بيت پيامبرتان در آخرالزمان است ، پس از جايتان حركت نكنيد و دست نگه داريد تا آنكه رهبران آن را ببينيد . چون ترك با روم اختلاف كنند و در زمين جنگ‌هاى بسيارى رخ دهد ، منادى از ديوار دمشق ندا مي‌كند : واى بر اهل زمين از شرّى كه نزديك شده است ، و ديوار مسجد آن ويران مي‌گردد . »

الفتن / ٧٦ اين سخن را به ارطاة نسبت مي‌دهد : « چون ترك و روم اجتماع كنند ، منطقه‌اى در دمشق به زمين فرو رود ، و قسمتى از غرب مسجد آن فرو ريزد ، سه بيرق در شام بر افراشته خواهد شد . »

عبدالرزاق روايتى مشابه آن را از ابن‌مسعود مي‌آورد ، المصنف ١١ / ٣٨٠ : « گويا مي‌بينم كه ترك‌ها بر اسبانى گوش بريده به سراغ شما آمده‌اند و در كنار فرات آنها را مي‌بندند . » ( ١ ) ( ١ ) . المعجم الكبير ٩ / ١٩٢ ، المستدرك ٤ / ٤٧٥ و مجمع الزوائد ٧ / ٣١٢

البته جداى از اينكه مقطوع است ، ربطى به ظهور ندارد .

از همين دست روايت ابن طاووس در الملاحم و الفتن / ١٢٤ از فتن سليلى است ، وى از حضرت امير ( ٧ ) روايت مي‌كند كه به ابن عباس فرمودند : « اى پسر عباس ! امور مختلفى را شنيده‌اي ، پس بگو - خدايت رضا باشد - ؛ نخستين فتنه بعد از دويست حكمرانى كودكان است ، تجارات بسيار و نفع كم ، آنگاه مرگ عالمان و صالحان ، پس از آن قحطى شديد ، بعد ستم و