تفسير طبرى ١ / ٣٩٩ : « سدى در تفسير فرمايش خداوند : وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَسَاجِدَ اللهِ أَنْ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَسَعَى فِي خَرَابِهَا أُولَئِكَ مَا كَانَ لَهُمْ أَنْ يَدْخُلُوهَا إِلا خَائِفِينَ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْي وَلَهُمْ فِي الآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ ، ( ١ ) ( ١ ) . سوره‌ى بقره / ١١٤

و كيست بيدادگرتر از آن كس كه نگذارد در مساجد خدا ، نام وى برده شود ، و در ويرانى آنها بكوشد ؟ آنان حق ندارند جز ترسان و لرزان در آن [ مسجد ] ها درآيند . در اين دنيا ايشان را خواري ، و در آخرت عذابى بزرگ است ، گويد : خوارى آنان در دنيا آن است كه چون مهدى قيام كند و قسطنطنيه فتح گردد ، آنها را به هلاكت مي‌رساند . » ( ٢ ) ( ٢ ) . التبيان ١ / ٤٢٠ و الدرالمنثور ١ / ١٠٨

دلائل الامامة / ٢٤٨ از امام صادق ( ٧ ) نقل مي‌كند كه در تفسير همين آيه فرمودند : « [ شادمانى آنان ] در قبرهايشان با قيام قائم ( ٧ ) است . »

اين روايت شادمانى اموات را در بر دارد ، و البته كه بر سرور زندگان نيز دلالت مي‌كند .

تأويل الآيات ١ / ٤٣٤ از امام صادق ( ٧ ) روايت مي‌كند كه روم را به بني‌اميه تفسير كردند ، و شادمانى مؤمنان در اثر پيروزى امام مهدي ( ٧ ) بر آنان است .

كافى ٨ / ٢٦٩ از امام باقر ( ٧ ) روايت مي‌كند كه فرمايش خداوند : وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ . بِنَصْرِ اللهِ يَنْصُرُ مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ، ( ٣ ) ( ٣ ) . سوره‌ى روم / ٥ - ٤

و در آن روز است كه مؤمنان از يارى خدا شاد مي‌گردند . هر كه را بخواهد يارى مي‌كند ، و اوست شكست ناپذير مهربان ، را بدان تفسير كردند كه آنان با غلبه بر فارس در همان صدر اسلام شادمان شدند .

نگارنده : وعده‌ى الهى در سوره‌ى روم به سرور مؤمنان به جهت شكست فارس و پيروزى روم ، محدود به چند سال است ، لكن امامان ( : ) آن را به فرح مؤمنين در آينده و در پى پيروزى بر روم و بني‌اميه تفسير فرموده‌اند .

زندگى مسالمت آميز در كنار مسيحيان و پذيرش جزيه

مزار ابن مشهدى / ١٣٥ و فضل الكوفة و مساجدها / ٤٣ از ابو بصير روايت مي‌كند : « امام