فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ٧١٥

« ترك در حيره فرود مي‌آيد و روم در فلسطين ، عبد الله بر عبد الله سبقت مي‌گيرد تا آنكه لشكريانشان در قرقيسيا در كنار نهر با هم مواجه شوند و نبردى سخت رخ دهد . »

سخن در اين روايت از جنگ قرقيسياست كه در سال ظهور به وقوع مي‌پيوندد ، ولى به جزئياتى كه در آن آمده نمي‌توان اعتماد نمود ، زيرا سند آن تمام نيست .

نبرد موعود دمشق و قدس

اين ، بعد از جنگ‌هاى كوچك در عراق و حجاز ، بزرگترين معركه در مرحله‌ى نخست ظهور امام ( ٧ ) است . طرف مقابل آن هم سفيانى حاكم سوريه و ثقل نبرد در دمشق است ، و محور آن دمشق ، طبريه ( ١ ) ( ١ ) . منطقه‌اى بين دمشق و قدس

و قدس هستند .

امام ( ٧ ) بر سفيانى فائق آمده و با فتح و پيروزى وارد سرزمين قدس مي‌شوند .

سفيانى گويا خطّ دفاع يهوديان است ، لذا پيروزى امام مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) بر وي ، پيروزى بر يهود خواهد بود .

در روايت آمده كه ويرانى در دمشق بسيار خواهد بود ، معانى الاخبار / ٤٠٦ از اميرالمؤمنين ( ٧ ) روايت مي‌كند : « در مصر منبرى بنا خواهم كرد ، سنگ سنگ دمشق را ويران خواهم ساخت ، يهود را از تمام مناطق عرب بيرون خواهم نمود و با اين عصاى خود عرب را مي‌رانم .

در اين هنگام راوى كه عبايه‌ى اسدى است گفت : يا اميرالمؤمنين ! گويا خبر از آن مي‌دهيد كه بعد از مرگ زنده خواهيد شد ، ايشان فرمودند : هيهات ، اى عبايه ! اشتباه فهميدي ، مردى از من اين كارها را انجام مي‌دهد ، يعنى مهدي ( ٧ ) . »

جنگ بعدى كه بزرگترين نبرد است با روم خواهد بود ، و هفت سال پس از جنگ قبلى است . امام ( ٧ ) پس از نبرد قدس ، پيمان صلحى ده ساله با روم مي‌بندند ، ولى روميان بعد از هفت سال آن را نقض كرده ، لشكرهايشان را در منطقه گرد مي‌آورند و اين جنگ عظيم به وقوع مي‌پيوندد ، نبردى گسترده كه به جنگى جهانى مي‌ماند .

سنن الدانى / ١٠٠ از ابو سعيد خدرى از پيامبر ( ٦ ) نقل مي‌كند : « مردى از امتم خروج مي‌كند