در منابع اهل‌سنت با انواع زياده گويى و مذمّت نسبت به يمانى و عذر آورى براى معاويه مواجه مي‌شويم . آنان توبه‌ى پسر عمرو عاص از نقل بشارت نبوى را نيز نقل كرده‌اند ، توبه‌اى كه وى در آن يمانى را قريشى مي‌انگارد : « اى گروه يمن ! شما بر اين باوريد كه منصور از شماست ، قسم به كسى كه جانم در دست اوست پدر او قريشى است ، و اگر بخواهم نام او را تا بالاترين

جدّش خواهم گفت . » ( ١ ) ( ١ ) . الفتن ١ / ١٢٠ و الحاوى ٢ / ٧٩

كعب الاحبار نيز وارد ميدان شد و بر حضرت علي ( ٧ ) دروغ بست ، الفتن ١ / ٣٨٢ و ٢ / ٥٠٤ از تبيع از كعب نقل مي‌كند : « حضرت علي ( ٧ ) فرمود : بر دستان يمانى نبرد كوچك عكا رخ خواهد داد ، اين زمانى است كه پنجمين تن از خاندان هرقل به حكومت رسد . . .

كعب گويد : پس يمانى ظاهر مي‌شود و قريشيان را در بيت‌المقدس به قتل مي‌رساند ، و بر دست اوست كه جنگ‌ها واقع مي‌گردد . »

ابن‌حماد گزارشات متعددى از كعب نقل مي‌كند ، رواياتى كه بيانگر آن است كه يمانى پس از مهدى است . برخى او را مي‌ستايد و مي‌گويد : او طبق روش برادرش مهدى سلوك مي‌كند و بر دستانش روم فتح مي‌شود . بعضى ديگر سخن از درگيرى ميان قيسيان و يمني‌ها ، و بر سر كار آمدن واليانى غير صالح مي‌گويد ، و در آخر آن آمده است : مردى از مضر عهده دار حكومت مي‌شود .

او صالحان را به هلاكت مي‌رساند . شوم است و ملعون . آنگاه عمانى قحطانى به حكومت مي‌رسد و به سيره‌ى برادرش مهدى رفتار مي‌كند ، روم نيز بر دست او فتح مي‌گردد .

در برخى ديگر هم آمده كه وى پس از مهدى به عنوان خليفه‌اى از اهالى يمن از قحطان ظاهر مي‌شود ، در دين برادر مهدى است ، بر طبق رفتار او سير مي‌كند ، و اوست كه روم را فتح مي‌كند و غنائم آن را به دست مي‌آورد . ( ٢ ) ( ٢ ) . اين عبارات در كتاب‌هايى چون الحاوي ، كنز العمال ، البدء و التاريخ ، خريدة العجائب ، فتح البارى و العطر الوردى آمده است .

البته كعب الاحبار نيز به مانند پسر عمرو عاص توبه كرد ، الفتن / ١٠٣ و ١٠٩ از او روايت مي‌كند : « مهدى تنها از قريش است ، و خلافت فقط در آنهاست ، جز آنكه وى اصل و نسبى در