آنان حق را مي‌خواهند ولى به آنها نمي‌دهند ، آنگاه [ ديگر بار ] آن را مي‌خواهند ولى نمي‌دهند ، سپس [ براى بار سوم ] آن را خواستار مي‌شوند ولى به ايشان نمي‌دهند .

پس پيكار مي‌كنند و مورد نصرت قرار مي‌گيرند . هر كسى از شما يا نسلتان آن را درك كرد نزد امام اهل‌بيتم برود اگر چه چهار دست و پا بر روى برف ، زيرا آنها بيرق‌هاى هدايت هستند و آنها را به مردى از اهل‌بيتم مي‌سپارند . . . » ( ١ ) ( ١ ) . مسند بزار ٤ / ٣١٠ و ٣٥٤ ، سنن دانى / ٩٢ ، جامع سيوطى ٣ / ١٠١ ، زوائد ابن ماجه / ٥٢٧ ، السنن فى الفتن ٥ / ١٠٢٩ و المعجم الاوسط ٦ / ٣٢٧

اين روايت در منابع ما نيز آمده است ، دقيق‌ترين نقل ، روايت غيبت نعمانى / ٢٧٣ از ابو خالد كابلى از امام باقر ( ٧ ) است : « گويا قومى را مي‌بينم كه در مشرق خروج كرده‌اند و حق را مي‌طلبند ولى به آنان داده نمي‌شود . سپس [ ديگر بار ] آن را طلب مي‌كنند ولى به آنها نمي‌دهند . چون چنين بينند شمشيرهايشان را بر شانه‌ها بگذارند ، پس آنچه را خواسته بودند به آنها بدهند ولى نپذيرند تا آنكه قيام كنند ، و آن را جز به صاحبتان ندهند ، كشته‌هاى آنها شهيدند .

بدان ! اگر من آن [ دوران ] را درك مي‌كردم ، جانم را براى صاحب اين امر نگاه مي‌داشتم . » ( ٢ ) ( ٢ ) . و نيز دلائل الامامه / ٢٣٣ و ٢٣٥ ، مناقب اميرالمؤمنين ( ٧ ) محمد بن سليمان ٢ / ١١٠ ، الملاحم و الفتن / ٥٢ و ١٦١ ، كشف الغمة ٣ / ٢٦٢ و ٢٦٨ ، العدد القوية / ٩٠ ، اثبات الهداة ٣ / ٥٩٥ و بحار ٥١ / ٨٢ و ٨٣

چند نكته :

اول : اين حديث تواتر معنوى دارد زيرا به طرق متعدد و از چند تن از صحابه نقل شده است ، لذا به صدور آن از رسول‌خدا ( ٦ ) اطمينان مي‌يابيم ، و اينكه ايشان خبر از مظلوميت اهل‌بيتشان ( : ) ، و استمرار اين ظلم تا زمان ظهور اينان كه از مشرق بر مي‌خيزند ، و عرصه را براى حضرت مهدي ( ٧ ) - كه مدتى پس از قيام دولت آنان ظاهر مي‌شود و آنها بيرقشان را تسليم مي‌كنند - فراهم مي‌كنند ، داده‌اند .

دوم : مقصود از اين دو عنوان ايرانيان هستند و اين نزد صحابه‌ى راوى اين حديث ، و تابعين و پسينيان آنان در طول روزگار مورد اتفاق است ، چرا كه آنان حتى به طور نادر هم ادعا نكرده‌اند اينان مثلا اهالى تركيه‌ى فعلي ، افغانستان ، هند يا جايى ديگرند . بلكه برخى از بزرگان محدثين