فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ٦٣٠

حفظ امنيت رهسپار عراق و حجاز مي‌شود .

روايات سخن از كسى كه از آنان دعوت مي‌كند بدانجا روند به ميان نمي‌آورد ، و ممكن است دولت‌هاى بزرگ باشند !

احاديث حول اين دو لشكر در منابع شيعه و سنّى بسيار است ، كه به تفصيل به بررسى فعّاليت‌هاى آنان و حوادث مربوط مي‌پردازد .

در بررسى نبرد شام و فتح قدس ، سخن از قيام سفيانى در شام و نقش وى در عراق و حجاز ، و در ادامه جنگ با امام ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) خواهد آمد .

زمان ورود لشكريان وى به عراق در احاديث آمده ، و آن بلافاصله بعد از آن است كه وى بر سوريه سلطه يابد ، سلطه‌اى كه در ماه رجب آغاز مي‌شود .

بنابر احاديث ، لشكر سفيانى در عراق ، تنها در صدد از بين بردن شيعيان حضرت

مهدي ( ٧ ) است .

از جمله روايات مربوط به سفيانى در عراق : غيبت نعمانى / ٣٠٦ از يونس بن ابى يعفور روايت مي‌كند : « از حضرت صادق ( ٧ ) شنيدم كه فرمودند : هنگامى كه سفيانى خروج كند ، لشكرى به سمت ما و لشكرى به سمت شما مي‌فرستد . چون چنين شد ، بر هر [ مركب ] سركش و رامى به سوى ما بياييد . »

البته اين بدان معنا نيست كه وى بر عراق حكومت خواهد نمود .

الفتن ٢ / ٧٠٠ از حضرت علي ( ٧ ) نقل مي‌كند : « سفيانى بر لشكرى كه عازم عراق مي‌كند ، مردى از بنى حارثه را به عنوان فرمانده قرار مي‌دهد . او دو دسته موى بلند بر سر دارد . نام او نمر - يا قمر - بن عباد است و مردى است درشت هيكل . بر مقدّمه‌ى لشكر او مرد كوتاه قامتى از قوم اوست . موهاى جلو سرش ريخته و دو شانه‌اش عريض است . هر كه از اهل مشرق در شام است با او مي‌جنگد و اين در منطقه‌اى به نام ثنيه خواهد بود .

وى در ادامه به توصيف جنگ بين سفيانى و اهل مشرق يعنى خراسانيان و اهل حمص - كه شايد گروه ابقع باشند - مي‌پردازد . »

نگارنده : افسانه سرايى و تعصّب ورزى براى شام ، دراين گزارشات ابن‌حماد به وضوح ديده